സതീശന്റെ പ്രതിസന്ധികള്‍

Spread the love

image_pdfimage_printഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക

സതീശന്റെ പ്രതിസന്ധിയിലേയ്ക്കാണ്‌ സ.പീറ്റര്‍ കയറിവന്നത്‌.

മനസ്സിലായില്ലെന്ന്‌ തോന്നുന്നു. പീറ്ററിനെ നാം പരിചയപ്പെട്ടതാണ്‌. അയാളുടെ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങളും അറിഞ്ഞതാണ്‌. അപ്പോള്‍ അയാള്‍ എങ്ങിനെ സതീശന്റെ പ്രതിസന്ധിയില്‍
പ്രവേശിച്ചു എന്ന്‌ മനസ്സിലായികാണേണ്ടതാണ്‌.

അതെ, അതുതന്നെ, പങ്കജം സതീശന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടാക്കിയ പ്രതിസന്ധിയെ തരണം
ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടി, അവന്റെ അയല്‍കടക്കാരായ മക്കാരും കരുണാകരന്‍ നായരും കൂട്ടായിട്ട്‌
ക്ഷണിച്ചതിനെതുടര്‍ന്ന്‌ പീറ്റര്‍ ഈ പ്രതിഭാസത്തിലേയ്ക്ക്‌ പ്രവേശിക്കുക ആയിരുന്നു.

കരുണാകരന്‍ നായരുടെ ചായക്കടയുടെ ഉള്ളില്‍ പുട്ടും കടലയും വേവുന്നിടത്ത്‌, എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അടുക്കളയില്‍ ഇരുന്ന്‌, ഒരു ഹാഫ്‌ ബോട്ടില്‍ റമ്മിന്റെ മുക്കാല്‍ ഭാഗത്തോളം അകത്താക്കി
കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ക്ഷണം സ്വീകരിക്കുക യായിരുന്നു.

മദ്യപിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഉന്തി വരും, ചുവക്കും പിന്നീട്‌ വായ
അടയ്ക്കാത്തതുകാരണം പന്നിയുടെ തേറ്റ പോലെ അല്പം നീണ്ട കോമ്പല്ലുകള്‍ കൂടി ആകുമ്പോള്‍
ബ്രോസ്റ്റോക്കറുടെ ധ്രാക്കൂളയാണെന്നേ തോന്നുകയുള്ളു.

എങ്കിലും മനുഷ്യപ്പറ്റുള്ളവനാണ്‌. മനുഷ്യനെ തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യും. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ
സതീശന്റെ നിസ്സഹായമായ അവസ്ഥയെ കണ്ടറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞത്‌.

പക്ഷെ, സതീശന്‍ അയാളെ അത്ര വിശ്വാസമില്ലായിരുന്നു. അവന്റെ മനസ്സില്‍
അയാളെക്കുറിച്ചുള്ള ചിത്രം ഒരു പത്തുവയസ്സുകാരി പെണ്‍കുട്ടിയുമായിട്ട്‌ ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതായിരുന്നു.
പാതിരാത്രിയില്‍ കിണറ്റില്‍നിന്നും വെള്ളം കോരുന്നതിന്റേതാണത്‌.

അത്‌ സതീശന്റെ വൈരുദ്ധ്യാധിഷ്ഠിത ചിന്താഗതിയില്‍ നിന്നുമുടലെടുത്തതാണ്‌.
തയ്യല്‍പണികഴിഞ്ഞ്‌, എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ രാത്രി എട്ടുമണികഴിഞ്ഞ്‌ കട അടച്ച്‌ അവന്‍ ടൌണില്‍
പോകുന്നു. നൂല്‍,ബട്ടണ്‍,തുടങ്ങിയ തയ്യല്‍ സാമഗ്രഹികള്‍ വാങ്ങുക എന്നതായിരുന്നു ഉദ്ദേശം. കൂടെ
ടൌണിലെത്തി തിരക്കുകളിലൂടെ ഒന്നു നടക്കുകയും ആകാമെന്നുകരുതും. അതൊരു സുഖമുള്ള
ഏര്‍പ്പാടാണെന്നാണ്‌ അവന്റെ അഭിപ്രായം. ആദ്യം കിഴക്കോട്ടും പിന്നീട്‌ പടിഞ്ഞാറോട്ടും നടക്കും.
നേരെ വടക്കോട്ടു വഴിയില്ല. തെക്കുനിന്നുള്ള വഴിയിലൂടെ ആണ്‌ കൊണ്ടിപ്പാടത്തുനിന്നും, അല്ലെങ്കില്‍
ശ്രീപുരത്തുനിന്നും ടയണിലെത്തുന്നത്‌.

അപ്പോഴാണ്‌ അവന്‍ ടാണിന്റെ വളര്‍ച്ചകള്‍ കാണുന്നത്‌. വിശേഷങ്ങള്‍ അറിയുന്നത്‌. രാഷ്ട്രീയ
സാമുഹീക സാംസ്ക്കാരിക നേതാക്കളുടെ പ്രസംഗങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുന്നത്‌.

അതില്‍ നിന്നും ബൃഹത്തായ അറിവുകളാണ്‌ കിട്ടുന്നത്‌, അക്കാര്യത്തില്‍ അവന്‍
ബോധവാനാണുതാനും.

പിന്നീടുള്ള മടക്കയാത്ര പത്തുമണിയോടുകൂടിയാണ്‌. അങ്ങിനെ മടങ്ങിയെത്തു മ്പോഴാണ്‌
പീറ്ററുടെ വീടിന്റെമുന്നിലുള്ള കിണറ്റില്‍ നിന്നും പെണ്‍കുട്ടി വെള്ളം കോരുന്നത്‌ കാണുന്നത്‌.

അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്നിരിയ്ക്കും, മുഖത്തുകൂടിചാലുവച്ച്‌ വിയര്‍പ്പ്‌
ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നുണ്ടാകും. വിയര്‍പ്പിനുള്ളില്‍ മുഖത്ത്‌ എണ്ണമയം പരന്നിരിയ്ക്കും.

ഒരിയ്ക്കല്‍ സതീശന്‍ പീറ്ററിനോടു ചോദിച്ചു.

എന്നാ സഖാവേ നിങ്ങള്‍ക്കൊരു പമ്പും മോട്ടറും വയ്ക്കാമ്മേലേ…………ആപെങ്കൊച്ച്‌ രാത്രീലും
വെള്ളംകോരുന്നതുകാണാല്ലലോ……..””

ഓ ] അതോ………… അന്ന്‌ അപ്പന്റെ ഒരു പെങ്ങള്‌, വല്യമ്മായിവിരുന്നിന്‌
വന്നിരുന്നതുകൊണ്ടാ……………… 7

ട്മിനിയാന്നോ ?””

ട്മിനിയാന്ന്‌……………. മിനിയാന്ന്‌ അമ്മേടെ ആങ്ങള വന്നിരുന്നു, ചാച്ചന്‍………………..””

നാലേന്നാളോ ?
“അന്നെന്റെ രണ്ടുമൂന്നു സ്നേഹിതരുണ്ടായിരുന്നു…………..

“ഇതാണോ സഖാവെ വര്‍ഗ്ഗസ്നേഹം ?
കേട്ടിരുന്നവര്‍ ഇളിഭ്യച്ചിരിചിരിച്ചത്‌ പീറ്ററിന്‌ അത്രയ്ക്ക്‌ ഇഷ്ടമായില്ല. അയാള്‍ മനസ്സില്‍

കുറിച്ചിരുന്നിരിയ്ക്കണം. “ഒരിയ്ക്കല്‍ നീ എന്റെ കാല്‍ക്കല്‍ വരുമെന്ന്‌.”

പക്ഷെ, സതീശന്‍ കാല്‍ക്കല്‍ വന്നിട്ടും അയാള്‍ അവന അനുകൂലമായ നടപടികളിലേയ്ക്കാണ്‌
കാര്യങ്ങളെ നീക്കിയത്‌.
ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കും വാക്കുതര്‍ക്കങ്ങള്‍ക്കും ഒടുവില്‍ കുറച്ച്‌ പണം കൊടുത്ത്‌ പങ്കജത്തിന്റെ ബന്ധം

അവസാനിപ്പിയ്ക്കാമെന്ന്‌ തീര്‍പ്പാക്കുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. എങ്കിലും പങ്കജത്തിന്‌
ജനിയ്ക്കാനിരിയ്ക്കുന്ന കുട്ടി, ജന്മശേഷം ആരുടെതാണെന്ന്‌
രക്തപരിശോധനയിലുടെകണ്ടെത്തണമെന്നും, സതീശന്റേതാണെങ്കില്‍ കൊച്ചിന്‌ ചെലവിന്‌

കൊടുക്കണമെന്നും ഉന്നയിയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

പക്ഷെ, പങ്കജം ഇതേവരെ പ്രസവിച്ചിട്ടില്ല.

നമ്മളിപ്പോള്‍ മുപ്പതുവര്‍ഷം പിറകോട്ടുപോവുകയാണ്‌. നമുക്ക്‌ പീറ്ററിന്റെ കുട്ടിക്കാലം
കാണേണ്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു.

എന്താണ്‌ ഇവിടെ പീറ്ററിന്റെ കൂട്ടിക്കാലത്തിന്റെ പ്രസക്തിയെന്നുതോന്നാം. ഇക്കഥയുമായിട്ട്‌
പീറ്ററിന്റെ കുട്ടിക്കാലവുമായിട്ട്‌ പറയത്തക്കബന്ധങ്ങളൊന്നുമില്ല. പക്ഷെ, സതീശന്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന
കാലഘട്ടങ്ങളെ, ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളെ, സമൂഹത്തിന്റെ വികാസങ്ങളെ, രാഷ്ദ്രീയപരിതസ്ഥിതികളെ,
മനുഷ്യമനസുകളുടെ വികാസങ്ങളെ കാണിയ്ക്കുകമാത്രമാണ്‌ ഉദ്ദേശം അതേപോലെ ഞങ്ങള്‍ പറയുന്ന
പല ഉപകഥകള്‍ക്കും അങ്ങിനെയുള്ള ഉദ്ദേശ്യങ്ങളാണുള്ളത്‌. ഇത്‌ എല്ലാകഥപറച്ചിലുകാരും ചെയ്യുന്ന
കാര്യമാണെന്നാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ ഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളതും.

അയാള്‍ അന്ന്‌ വെളുത്ത്‌ ഉയരം കൂടിയ മീശമുളയ്ക്കാത്ത സുന്ദരനായ ഒരുകുട്ടിയായിരുന്നു.
അവനോട്‌, പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന അദ്ധ്യാപികമാര്‍ക്കുകൂടി പ്രേമമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌. അവര്‍ അവനെ സ്റ്റാഫ്‌ റൂമില്‍
വിളിച്ചിരുത്തി തമാശ്ശുകള്‍ പറഞ്ഞ്‌ ചിരിക്കുകയും അവന്റെ സംശയങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തുകൊടുക്കുകയും
ചെയ്തിരുന്നു. അവന്‍ പഠിച്ചിരുന്ന സ്‌ക്കൂളില്‍ അദ്ധ്യാപികമാര്‍ക്ക്‌ മാത്രമായിട്ട്‌ റൂമുണ്ടായിരുന്നത്‌
സാകര്യവുമായിരുന്നു.

അവനെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന അദ്ധ്യാപികമാരും അദ്ധ്യാപകന്മാരും അവന്റെ ഇടവകയിലെ അംഗങ്ങള്‍
തന്നെയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ ഞായറാഴ്ചകളില്‍ പള്ളിയില്‍ പോകുമ്പോഴും അവര്‍ കണ്ടു
മുട്ടുമായിരുന്നു. അദ്ധ്യാപകര്‍ അവനെ നോക്കിചിരിക്കുകയും അദ്ധ്യാപികമാര്‍ കുശലം പറയുകയും
ചെയ്യമായിരുന്നു.

എന്നിട്ടും മാനേജ്‌്മെന്റിനെതിരെ സമരം ചെയ്തപ്പോള്‍, സ്‌ക്കൂള്‍കെട്ടിടത്തിന്റെ ഓടുകളും
ഡെസ്കുകളുംബെഞ്ചുകളും തല്ലിത്തകര്‍ത്തപ്പോള്‍ അവരെല്ലാം അവനെ തെരുവു ഗുണ്ടയൊപോലെ
കണ്ടു. കുട്ടികളുടെഇടയില്‍ വളര്‍ന്നു വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥിസംഘടനയുടെ നേതാവായി
തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ അവനെ ആരും അറിയാത്തവരായി. കുശലം പറയാനോ, നോക്കിച്ചിരിക്കാന്‍ പോലുമോ
ആരും തയ്യാറായില്ല.

ആ പഴയ കാലത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മകളെ പുതുക്കി വീരകഥകള്‍ പറയുന്നതിനിടയില്‍, അല്ലെങ്കില്‍
ഒടുവില്‍ പീറ്റര്‍ പറയാറുണ്ട്‌ അവരെല്ലാം സതൃക്രിസ്ത്യാനികളാണെന്ന്‌. ക്രിസ്തു ജനിച്ച്‌ നൂറുവര്‍ഷം
തികയും മുമ്പുതന്നെ അവരിവിടെ സംഘമായി ഒത്തുച്ചേര്‍ന്നവരും വയ്പിലും കുടിയിലും വൃത്ൃൃയസ്തത
സൂക്ഷിച്ചവരുമായിരുന്നെന്നും, അതിനുശേഷം എഴുന്നൂറോ എണ്ണൂറോ കൊല്ലങ്ങള്‍ക്ക്‌ ശേഷമാണ്‌
അറബികളുടെ ഇടയില്‍ മുസ്ലീങ്ങളെന്ന കൂട്ടായ്മയുണ്ടായതെന്നും, അതിനുശേഷവും നുറ്റാണ്ടുകള്‍
കഴിഞ്ഞാണിവിടെ നമ്പൂതിരിമാരും നായന്മാരും ഈഴവരും ചെമ്മാനും ചെരുപ്പുകുത്തിയും
ഉണ്ടായതെന്നും, എല്ലാറ്റിനും ഒടുവിലാണ്‌ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരുണ്ടായതെന്നും. അപ്പോള്‍ ആദ്യമുണ്ടായ
സത്ൃക്രിസ്ത്യാനിയും ഒടുവിലുണ്ടായ കമ്മ്യുണിസ്റ്റുകാരനും തമ്മില്‍ ആയിരത്തി എഴുന്നൂറു
വര്‍ഷത്തെ പ്രായ വ്യത്യാസമുണ്ട്‌, പിന്നെങ്ങിനെ അവര്‌ സ്നേഹിതരാകും….

ചരിത്രത്തിന്റെ ഏടുകളില്‍ പീറ്റര്‍ ആരെന്ന്‌ നമൂക്കറിഞ്ഞിട്ടുകാര്യമൊന്നുമില്ല. ഞങ്ങളുടെ
ഗ്രാമത്തില്‍ അയാള്‍ ആരാണെന്നാണ്‌ നമുക്ക്‌ അറിയേണ്ടത്‌. പത്തുവര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുമ്പ്‌ അയാള്‍
ഉറക്കച്ചടവോടുകുടി നടക്കുന്നത്‌ നമ്മള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌. അന്നയാള്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത്‌ പാര്‍ട്ടി
ക്ലാസ്സുണ്ടായിരുന്നെ ന്നോ പാര്‍ട്ടികമ്മിറ്റിയുണ്ടായിരുന്നെന്നോ ഒക്കെ ആയിരുന്നു. അയാളുടെനാവില്‍
നിന്നും ഈര്‍ന്ന്‌ വീഴുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലാകാത്തതുമായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ഞങ്ങള്‍
കേട്ടിരിയ്ക്കാറു ണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ഞങ്ങളോടൊത്ത്‌ പീറ്ററും, കടത്തിണ്ണയില്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു
ഇരിപ്പ്‌, എന്നിട്ടും അയാളുടെ ഇരിപ്പിടത്തിന്‌ വളരെ ഉയരം ഉണ്ടെന്ന്‌ തോന്നിച്ചിരുന്നു.

അന്നയാള്‍ പറയുമായിരുന്നു. വര്‍ഗ്ഗസമരമെന്നും തൊഴിലാളിസര്‍വ്വാധിപത്യമെന്നും, റഷ്യയെന്നും
ചൈനയെന്നും വിയറ്റ്നാമെന്നുമൊക്കെ. ഇവിടെയും അടുത്തുതന്നെ തൊഴിലാളി സര്‍വ്വാധിപത്യം
വരുമെന്നും അതിനായി കുടുംബവും വിവാഹ ജീവിതവും വരെ തൃജിച്ചിരിയ്ക്കുകയാണ്‌
അയാളെന്നും.

ഒരുകാര്യം സത്യമായി തുടരുന്നു പീറ്റര്‍ ഇന്നും അവിവാഹിതനായി തുടരുന്നു എന്നത്‌.
എഴുപതുകഴിഞ്ഞ അമ്മയാണ്‌ ഇന്നും കഞ്ഞിയും കൂട്ടാനും ഉണ്ടാക്കികൊടുക്കുന്നതു എന്നും.

അന്ന്‌ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പോളി ഒരിയ്ക്കലൊരു ചോദ്യം ചോദിക്കുകയുണ്ടായി.

*മുതലാളിമാരില്ലേല്‍ തൊഴിലാളിമാരുണ്ടാവുന്ന തെങ്ങിനെ ?”

പക്ഷെ, അന്ന്‌ പീറ്റര്‍ ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല. അന്നയാള്‍ ലേശം മദ്യത്തിലും അമിതമായ
പുകയിലുമായിരുന്നു. എങ്കിലും അതിനുശേഷം ഏതോ ഒരു ബുദ്ധിജീവി അതിനെക്കുറിച്ചെഴുതിയത്‌
വായിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്‌ ശിവശങ്കരന്‍ ഞങ്ങളോടു പറഞ്ഞു.

  • മുതലാളിയില്ലെങ്കില്‍ തൊഴിലാളിയില്ലെന്നത്‌ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ്‌. പക്ഷെ, എല്ലാവരും

തൊഴിലാളികളാകും, തൊഴിലെടുക്കുന്നവരാകും, അദ്ധ്വാനിക്കുന്ന ജനവിഭാഗമെന്നോ
തൊഴിലുടമയെന്നോ വേര്‍തിരിവില്ലാതെ എല്ലാവരും തൊഴിലെടുത്ത്‌ ജീവിക്കുന്നവരാകും.
പക്ഷെ, അതിന്റെ അര്‍ത്ഥം ഞങ്ങള്‍ക്കന്ന്‌ വ്യക്തമായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങളന്ന്‌

സ. പീറ്ററിനെപ്പോലുള്ളവരുടെ ദൃഷ്ടികളില്‍ ആദിവാസികളോ മന്ദബുദ്ധികളോ ആയിരുന്നു.
ഞങ്ങളിന്നും അയാളുടെ മുന്നില്‍ അറിവില്ലാത്തവരായി തുടരുകയാണ്‌. ഇന്നയാള്‍,
വര്‍ഗ്ഗസമരമെന്നോ തൊഴിലാളിസര്‍വ്വാധിപത്യമെന്നോ അല്ല പറയുന്നത്‌ അധികാരവികേന്ദ്രീകരണമെന്നും
ജനകീയാസൂത്രണമെന്നും നമുക്ക്‌ വേണ്ട നിയമങ്ങള്‍ നമ്മളാണ്‌ ഉണ്ടാക്കുന്നതെന്നും ഒക്കെയാണ്‌.
ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തില്‍ ഒരു പാലം വേണമെങ്കില്‍, റോഡ്‌ ടാറുചെയ്യണമെങ്കില്‍ ചെറ്റക്കുടിലിൽ

കിടക്കുന്നവന്‌ ഒരു വാര്‍ക്കവീടുവേണമെങ്കില്‍ നമ്മള്‍ തീരുമാനമെടുത്താല്‍ മതിയെന്നുമാണ്‌
പറയുന്നത്‌.

അങ്ങിനെ ഞങ്ങളെടുത്ത തീരുമാനത്താല്‍, ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ലെന്നു
കരുതിയിരുന്നിടത്തുകൂടി റോഡുണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌.പുതുക്രിസ്ത്യാനിയായ

മത്തായിച്ചേട്ടന്‌,തെങ്ങുകേറ്റക്കാരന്‍പരവന്‍ രാമന്‍ ഓരോ
വീടുണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌. പക്ഷെ, ഞങ്ങളുടെയൊക്കെ സ്വപ്ന
മായിരുന്ന, രണ്ടു മലകളെ യോജിപ്പിച്ചു കൊണ്ട്‌ ഒഴുക്ക
ത്ത്‌ തീര്‍ത്ത പാലം മൂന്നാമത്‌ നാള്‍ തലക്കുത്തി വീണപ്പോള്‍ നഷ്ടമായത്‌ പത്തിരുപത്‌ പേരുടെ
ആഴ്ചകളോളം കിട്ടേണ്ടിയിരുന്ന പണിക്കൂലിയും കമ്മിറ്റിക്കാരെന്ന പേരില്‍ ഈണും ഉറക്കവും ഒഴിഞ്ഞ്‌
നടന്നിരുന്ന രണ്ടുമൂന്ന്‌ ചെറുപ്പക്കാരുടെ മാനവുമാണ്‌. അവരുടെ പേരില്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ പോകുന്ന
നിയമക്കുരുക്കുകള്‍ ലാഭവും.

അദ്ധ്വാനവും തൊഴിലാളിയും തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗ
ബോധവും ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലാകാത്ത ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞുതന്നിട്ടുള്ള പീറ്ററെന്തുകൊണ്ടാണ്‌ യാതൊരു
പണിയും ചെയ്യാതെ നടക്കുന്നതെന്ന്‌ ചിന്തിയ്ക്കാതെയും പരസ്പരം പറയാതെയും ഇരുന്നിട്ടില്ല. പക്ഷെ,
അയാളോടു ചോദിയ്ക്കുക യുണ്ടായില്ല. പിന്നീട്‌ അന്വേഷിച്ചപ്പോഴാണ്‌ അയാളെപ്പോലെ പലരും
നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഉണ്ടെന്ന്‌ അറിഞ്ഞത്‌. അപ്പോള്‍ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ പ്രസക്തിയില്ലെന്ന്‌ തിരിച്ചറിയുകയും
ചെയ്തു. അതെന്ത്‌ വൈരുദ്ധ്യാധിഷ്ടിത ചിന്താഗതിയാണെന്ന്‌ സ്വമനസ്സുകളോട്‌ ചോദിയ്ക്കുകയും
ചെയ്തിരുന്നു.

അയാളുടെ വൈരുദ്ധ്യാധിഷ്ടിതമായ മറ്റൊരു ചിന്താഗതി സ്ത്രീകളെ കുറിച്ചുള്ളതാണ്‌.
സ്ത്രീകളെ വിവാഹം ചെയ്ത്‌ കുടുംബമായിട്ട്‌ കഴിയാനാണെങ്കില്‍ പിന്നെ പ്രക്യതി പരസ്പരപൂരകമായ
സംവിധാനം എന്തിനാണുണ്ടാക്കിയിരിയ്ക്കുന്നത്‌ ? ഭഗവാന്‍ ശ്രീബുദ്ധനോടുപോലും ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌
യോജിക്കാന്‍ കഴിയാത്തകാര്യമാണത്‌. മോഹങ്ങളാണ്‌ ദുഖത്തിന്‌ കാരണമെന്നും, മോഹങ്ങളെ അടക്കി
സന്യാസിയായി കഴിഞ്ഞാല്‍ ദു:ഖനിവാരണമാകുമെന്നും കരുതിയ അദ്ദേഹ ത്തോട്‌ എങ്ങിനെ
യോജിക്കാനാവും. ഈ മോഹങ്ങളും ശാരീരിക ആവശ്യങ്ങളും, മാനസ്സീക വൈകാരികതകളും നമ്മില്‍
മേളിപ്പിച്ചു തന്നിരിയ്ക്കുന്നത്‌ ശ്രീബുദ്ധനോ അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റേതെങ്കിലും ശ്രേഷ്ഠരെന്നു പറയുന്നവരോ
അല്ലൈെന്നിരിയ്ക്കെ അതുകളെ നടപ്പാക്കിയതിനോടുള്ള ധിക്കാരമല്ലെ?

ദൈവനിന്ദയല്ലലേ ?

ഞങ്ങളിവിടെ ദൈവമെന്നു പറയുന്നത്‌, ഇന്നത്തെ സാമൂഹിക, സാമുദായിക, സാംസ്ക്കാരീക
രംഗങ്ങളില്‍ കാണുന്ന, അറിയപ്പെടുന്ന ദൈവങ്ങളെയല്ല. പരമമായ സത്യത്തെയാണ്‌. നമ്മളെല്ലാം
അതിന്റെ ഭാഗമായിരിയ്ക്കെ, അതിന്റെ ചെയ്തികളെ ധിക്കരിക്കുന്നവര്‍ അജ്ഞരല്ലെ?

അതെ എന്ന്‌ ഞങ്ങള്‍ പറയുകയും വിശ്വസിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഞങ്ങള്‍ വീണ്ടും കാടുകയറുകയാണെന്നാണ്‌ തോന്നുന്നത്‌. ആവശ്യമില്ലാതെ ശ്രീബുദ്ധനേയും
ദൈവങ്ങളേയും പരമസത്യത്തേയും നാവിന്റെ തുമ്പത്തു നിര്‍ത്തി വിചാരണ ചെയ്യുന്നു, ഒരു
കാരണവുമില്ലാതെ.

കാരണമില്ലെ? ഉണ്ടല്ലോ, ഓരോന്നും പറഞ്ഞു വരുമ്പോഴാണ്‌ പലതും തെളിഞ്ഞു വരുന്നത്‌.
ഒന്നില്‍ നിന്ന്‌ മറ്റൊന്ന്‌ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്നുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വരുന്നതോ ഓരോ
പുതിയ കഥകളായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു. എന്നിരിയ്ക്കിലും നമുക്ക്‌ ഇവിടെ പ്രധാനം പീറ്ററിന്റേയും,
എന്താണ്‌ മതമെന്ന്‌ വ്യക്തമല്ലാത്ത സതീശന്റേയും കാര്യമാണ്‌.
അങ്ങിനെ സഖാവ്‌ പീറ്റര്‍ മുഖവുരയും അവതാരികയും കഴിഞ്ഞ്‌, കാര്യകാരണ സഹിതം
സാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കഥാവിവരണവും കഴിഞ്ഞ്‌ പാര്‍ട്ടി കമ്മിറ്റിക്ക്‌ മുന്നില്‍ നിന്നും സ്വയം
ഏറ്റെടുത്ത കര്‍ത്തവ്യം സതീശനെ സഹകരണ പാര്‍ട്ടിയ്ക്കൊപ്പം നിര്‍ത്തുക എന്നതാണ്‌.
ഇവിടെയാണ്‌ നാം പീറ്ററിന്റെ കുശാഗ്ര ബുദ്ധിയെ കാണേണ്ടത്‌. എന്നോ ഒരിയ്ക്കല്‍ നടന്നു
കഴിഞ്ഞ്‌ പോയ കാര്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ പെട്ടന്ന്‌ ഓര്‍മ്മയില്‍ കൊണ്ടുവരികയും അത്‌ തങ്ങള്‍ക്ക്‌
അനുയോജ്യമായിട്ട്‌ ഉപയോഗിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന്‌ കണ്ടെത്തുകയും, അങ്ങിനെ പ്രവര്‍ത്തിച്ച്‌ മുന്നോട്ട്‌
പോവുകയും ചെയ്താല്‍ തന്റെ ഭാഗം ഉറപ്പായിട്ടും വിജയിയ്ക്കുമെന്ന്‌ തിരിച്ചറിയുകയും, ആ അറിവ്‌
വച്ചുകൊണ്ട്‌ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കുകയുംചെയ്തിരിയ്ക്കയാണ്‌.
ഇപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ കാര്യത്തിന്റെ ഗൌരവത്തിലേക്കെ
ത്തിയെന്നു കരുതുന്നു.
പീറ്റര്‍ കൊളുത്തിയ ചൂണ്ടല്‍ ഇപ്പോഴും സതീശന്റെ തൊണ്ടയില്‍തന്നെ ഇരിയ്ക്കുക യാണ്‌.
പങ്കജ മെന്ന പരല്‍മീനെയിട്ട്‌ സതീശനെന്ന വാളമീനിനെ പീറ്റര്‍ പിടികൂടുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ പങ്കജം
വഴുതിപ്പോയി. എങ്കിലും സതീശന്റെ തൊണ്ടയില്‍നിന്നും, കൊളുത്തിയ ചൂണ്ടല്‍ അകലാതെ
നിലകൊള്ളുക തന്നെ ചെയ്യുന്നു.

മിലലി

image_pdfimage_printഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക

Spread the love

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *