സരിതയുടെ സാമുഹ്യ പാഠങ്ങള്‍

Spread the love

image_pdfimage_printഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക

നെരിപ്പോടെന്നാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ രഹസ്യമായിട്ട്‌ അവളെ വിളിയ്ക്കുന്നത്‌. എന്തുകൊണ്ടങ്ങിനെ ഒരു
പേരു വിളിയ്ക്കുന്നു എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ മറുപടിയൊന്നും പറയാനില്ല. നെരിപ്പോടുപോലെ എരിഞ്ഞടങ്ങുന്നൊരു സ്ത്രീജന്മമാണോയെന്നു ചോദിച്ചാല്‍ അല്ലാ എന്നേ പറയാന്‍ കഴിയൂ, കാരണം ജോണിയുടെ ഭാര്യ ജിന്‍സിയുടെയോ, രാധാകൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യ ഭാനുവിന്റെയോ യാതൊരുവിധ അനുഭവങ്ങളും അവള്‍ക്കില്ല.

ജിന്‍സിയുടെയും ഭാനുവിന്റെയും അനുഭവങ്ങളെന്തൊക്കെയെന്നല്ലേ. ജിന്‍സി ഇവിടെ വിവാഹം
ചെയ്തെത്തുകയായിരുന്നു. ഏതാണ്ട്‌ പതിനൊന്നു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ്‌, വെളുത്ത്‌ സുന്ദരിയായ അവളെ
അറവുകാരനായ ജോണി വിവാഹം ചെയ്തത്‌ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒട്ടും പിടിച്ചില്ല. അവനെന്നും വെളുപ്പാംകാലത്ത്‌ മൂന്നുമണിയ്ക്ക്‌ ഉണര്‍ന്ന്‌ ടൌണിലെ ചന്തയില്‍ പോകും. അവന്റെ പ്രവൃത്തി
തുടങ്ങുന്നത്‌ മൂന്നുമണിയ്ക്ക്‌ വെളുപ്പിനെ ആണ്‌. ഹോട്ടലുകളില്‍ രാവിലെ പൊറോട്ട കഴിയ്ക്കാനെത്തുന്ന വര്‍ക്ക്‌ കറി ഉണ്ടാക്കികൊടുക്കണ മെങ്കില്‍ അവന്‍ അപ്പോള്‍ മുതല്‍ പണി
എടുക്കേണ്ടി വരുന്നു. നിത്യവും പത്തു പോത്തുകളെ എങ്കിലും അവന്‍ കൊല്ലാറുണ്ടെന്നാണ്‌ അറിവ്‌.

വെളുപ്പിനെ മൂന്നുമണി മുതല്‍ കെട്ടി തൂക്കുന്ന പോത്തിന്റെ മാംസതുണ്ടം അറുത്തെടുത്ത്‌ വിറ്റു കഴിഞ്ഞ്‌ വീട്ടിലെത്തു മ്പോള്‍ സസ്ധ്യ കഴിഞ്ഞിരിക്കും.

അവന്‍ മടങ്ങി വരുമ്പോള്‍, അവന്‌ ചുറ്റും പറ്റിപ്പിടിച്ചെത്തുന്ന കാറ്റിനും പച്ച മാംസത്തിന്റെ ഗന്ധമായിരിയ്ക്കും ഉണങ്ങിയ രക്തം ദേഹത്ത്‌ പലയിടത്തും പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിയ്ക്കും.

വന്നാലുടന്‍ ജിന്‍സി ചൂടുവെള്ളം കോരി ഒഴിച്ച്‌ കുളിപ്പിക്കും. വിവാഹത്തിന്‌ മുമ്പ്‌ അങ്ങനെ ഒരു പതിവ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒത്താല്‍ സസ്ധ്ൃയ്ക്ക്‌ മുമ്പെത്തുന്ന ദിവസങ്ങളില്‍ മാത്രമേ കുളി
ഉണ്ടായിരുന്നൊളളു. പിന്നീട്‌ പോത്തിറച്ചി കൂട്ടി സുഭിക്ഷമായ ഈണ്‌, ഉറക്കം. ദു:ഖവെളളിയാഴ്ച ഒഴിച്ചുളള ഒറ്റ ദിവസവും ജോണിനെ കൊണ്ടിപ്പാടത്ത്‌ പകല്‍ കാണാറില്ല. ജിന്‍സിയും അങ്ങിനെ തന്നെയായി. സാവാധാനം അവളുടെ ശരീരം കറുത്തു കറുത്തു വന്നു, തടിച്ചുംം അവള്‍ ഒരു എരുമയായിമാറി. അവര്‍ക്കുണ്ടായ നാല്‍ ആണ്‍ മക്കള്‍ പോത്തുംകുട്ടികളെപ്പോലെ മിണ്ടാപ്രാണികളായി റോഡിന്റെ ഓരം ചേര്‍ന്നു നടന്നു. ഏറിയ നേരവും തോട്ടിലെ വെളളത്തില്‍ മുങ്ങിക്കിടക്കുന്നതും
കാണാം.

വളരെ വ്യത്യസ്ഥമായ അനുഭവമാണ്‌ ഭാനുവിന്റേത്‌. അവളെ രാധാകൃഷ്ണന്‍ ഇവിടെ വന്ന്‌ വിവാഹം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. അവന്‍ ഒരു കോണ്‍ട്രാക്ടറുടെ വിശ്വസ്ഥനായ പണിക്കാരനായിട്ടെത്തിച്ചേരുക യായിരുന്നു. ഭാനു ഒരു പ്രേമത്തിന്റെ പരാജയത്തില്‍ മനം നൊന്ത്‌
നിരാശഗാനം പാടിനടന്നിരുന്ന സമയവും. പ്രേമ പരാജയത്തോടൊപ്പം അവള്‍ ബ്രേസിയര്‍ കമ്പനിയിലെ
പണിയും വേണ്ടന്നുവച്ച്‌ വീട്ടില്‍ ചടഞ്ഞു കൂടി. വീടുകള്‍ക്ക്‌ വെള്ള പൂശിയും കൊച്ചുകുട്ടികള്‍ക്ക്‌ അക്ഷരം പറഞ്ഞുകൊടുത്തും കിട്ടുന്നതുകൊണ്ട്‌ നാലുമക്കളെ പുലര്‍ത്താന്‍
പാടുപെടുകയായിരുന്നു അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും. അതുകൊണ്ടു അവളുടെ കഥകളൊക്കെ
അറിഞ്ഞിട്ടും അനുനയത്തില്‍ വിവാഹം ചെയ്യാനെത്തിയരാധാകൃഷ്ണനെ അവര്‍ക്കിഷ്ടമായി.

പക്ഷെ, ആദ്യരാത്രിയില്‍തന്നെ മദ്യപിച്ചെത്തി ആദ്ൃയകാമുകന്റെ ശാരീരിക കഴിവുകളെക്കുറിച്ചും,
അവയവ ദൃഡ്ദതകളെപ്പറ്റിയും ചോദിച്ച്‌ മുടിയ്ക്ക്‌ പിടിച്ച്‌ വേദനിപ്പിയ്ക്കുകയും മോഹങ്ങളെ അപ്പാടെ
തല്ലിക്കെടുത്തികൊണ്ട്‌ മണിയറയില്‍ തന്നെ ഛര്‍ദിച്ചുകിടക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ അവളറിഞ്ഞു തന്റെ
ജീവിതം നായ നക്കിയെന്ന്‌.

പിന്നീടുളള പലദിവസങ്ങളിലും ചിറിയില്‍ നായ നക്കാതിരിയാക്കാന്‍ രാധകൃഷ്ണനെ ഓടവക്കുകളില്‍ നിന്നും എടുത്തുകൊണ്ടുവന്ന്‌ മണിയറയില്‍ കിടത്തിയിരുന്നതും അവളുതന്നെ ആയിരുന്നു. ഒരു പെണ്‍കുഞ്ഞ്‌ പിറന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മകളുടെ പിതൃത്വം കാമുകനില്‍ ഭാരമേല്‍പ്പിച്ച്‌
അവന്‍ എവിടേയ്ക്കോപ്പോവുകയും ചെയ്തു. ഭാനു ഇപ്പോഴും ബ്രേസിയര്‍ കമ്പനിക്കാരന്റെ മിഷ്യന്‍
ചവുട്ടി രാവുകളും പകലുകളും താണ്ടുന്നു.

ഇതില്‍ നിന്നെല്ലാം വൃതൃസ്ഥമാണ്‌ എന്നും പറഞ്ഞാല്‍ നല്ലൊരു ജീവിതമല്ലെ, അല്ലെങ്കില്‍ ആയിക്കൂടെ സരിതയ്ക്കെന്ന്‌ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ തോന്നാം. അങ്ങിനെ തോന്നുന്നതില്‍ തെറ്റില്ല. ഏതൊരു
ശുഭാപ്തി വിശ്വാസിയ്ക്കും അങ്ങിനെയെ തോന്നാന്‍ കഴിയൂ.

വരട്ടെ, പക്ഷെയ്ക്ക്‌ ഉത്തരം പറയും മുമ്പു തന്നെ നമുക്ക്‌ സരിതയുടെ പൂര്‍വ്വ ജീവിതകാലമൊന്ന്‌
ചികഞ്ഞു നോക്കേണ്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു.

കാരണമുണ്ട്‌. നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ അപൂര്‍വ്വമായൊരു ജാതി സമുദായത്തിലെ അംഗമെന്ന നിലയില്‍ അവളുടെ മാനസ്സീക വ്യാപാരങ്ങള്‍ക്ക്‌ പ്രത്യേകതകളുണ്ടെന്നാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ കാണുന്നത്‌.

അവളുടെ അച്ഛന്‍ സ്ക്കൂള്‍ വാദ്ധ്യാര്‍.

അവളുടെ അമ്മ സ്‌ക്കൂള്‍ വാദ്ധ്യാര്‌.

രണ്ടുപേരും പത്താം ക്ലാസ്സുകഴിഞ്ഞ ടി ടി. സി. ക്കാര്‌. ടി. ടി. സി. കഴിഞ്ഞ്‌ സര്‍ക്കാര്‍ സര്‍വ്വീസ്സില്‍ അദ്ധ്യാപക നായപ്പോള്‍ അവളുടെ അച്ഛന്‌ ഒരു മോഹമുണ്ടായി, സര്‍ക്കാരില്‍ നിന്നും ശമ്പളം
പറ്റുന്ന സ്ത്രീയെ മാത്രമേ വിവാഹം ചെയ്യു എന്ന്‌. സര്‍ക്കാരു ജോലിക്കാരന്‍ സര്‍ക്കാരുജോലിക്കാരിയെ
വിവാഹം ചെയ്യുന്ന ഫാഷന്‍ ഉടലെടുത്ത കാലഘട്ടമായിരുന്നു അത്‌. അതിനായിട്ടയാള്‍ ഒരുപാടുകാലം കാത്തിരുന്നു, തെരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അയാളുടെ പെങ്ങളുമാരും അനുജന്മാരും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ്‌ കുട്ടികളുമായി വാണരുളിത്തുടങ്ങിയിട്ട്‌ വര്‍ഷങ്ങള്‍ തന്നെ പിന്നിട്ടു. അവരില്‍ പലരും അയാളുടെ ഭാവി
അവകാശിയാക്കപ്പെടുമെന്ന്‌ സ്വപ്നങ്ങളും കണ്ടുതുടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു.

ഒടുവില്‍ പ്ര്രണ്ടുമണിയ്ക്കൂറില്‍ കൂടുതല്‍ സമയം ബസ്സ്‌ യാത്ര ചെയ്യേണ്ടി വരുന്ന ഒരിടത്തൊരു എല്‍. പി. സ്ക്കൂളിലെ ടീച്ചറെ അയാള്‍ കണ്ടെത്തി, അപ്പോള്‍ വയസ്സ്‌ നാല്പത്തിയഞ്ച്‌,
ടീച്ചര്‍ക്ക്‌ നാല്പത്തിനാലര.

അര വയസ്സിന്റെ ഇളപ്പമുണ്ടെന്ന സാമാധാനത്തില്‍ വിവാഹം നടന്നു; നടന്നശേഷമുള്ള വിരുന്നുകളിലെ തമാശകളില്‍ ഒന്നില്‍ ഒരു മുത്തശ്ശിയുടെ നാവില്‍നിന്നു ഉതിര്‍ന്നുവീണ
മുത്തുമണികളില്‍ അവര്‍ സ്‌ക്കുളില്‍ ചേര്‍ന്നത്‌ ആറു വയസ്സിലായിരുന്നെന്നും അന്ന്‌ അഞ്ചു വയസ്സാണ്‌
രേഖയിലെഴുതിയതെന്നും കണ്ടെത്തി.

അയാള്‍ കണക്കുകൂട്ടി, പത്താംക്ലാസ്സുവരെ അയാള്‍ കണക്കില്‍ ക്ലാസ്സിലെ ഒന്നാമനായിരുന്നു. സ്ക്കുള്‍ ടീച്ചേഴ്‌സിന്റ ശമ്പളക്കണക്കെഴുതുന്നതും അയാളായതുകൊണ്ട്‌ കണക്കുകൂട്ടല്‍ തെറ്റിയതുമില്ല.

അയാള്‍ കൂട്ടിയെഴുതി. അയല്‍പക്കത്തെ സ്‌ക്കൂളിന്റെ നിലനില്പ്പിനു വേണ്ടി നാലര വയസ്സുണ്ടായിരുന്ന തന്നെ അഞ്ച്‌ വയസ്സെന്ന്‌ കാണിച്ച്‌ സ്ക്കൂളിചേര്‍ത്ത സ്ഥിതിയ്ക്ക്‌
വ്ൃത്യാസം……………

രണ്ടു വയസ്സ്‌.

എന്താകിലും ഒരു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സരിത പിറന്നു. വീണ്ടും ഒരനുജനെയോ, അനുജത്തിയെയോ കിട്ടാനിടയില്ലാത്തവിധത്തിലൊരു ഓപ്പറേഷന്‌ അമ്മയെ വിധേയയാക്കികൊണ്ട്‌………

അറിവുകള്‍ തുടങ്ങിയ നാള്‍ മുതല്‍ അവള്‍ ഒരു കാര്യം അറിഞ്ഞു തുടങ്ങി, തന്റെ ബന്ധുക്കളെല്ലാം കൂലിപ്പണിക്കാരോ, കലപ്പണിക്കാരോ, മരപ്പണിക്കാരോ അവരെസഹായിക്കുന്നവരോ
ആണെന്നും, തന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും മാത്രമേ സര്‍ക്കാരു ജോലിക്കാരായിട്ടുള്ളുവെന്നും. ആ അറിവ്‌ അവളുടെ തലച്ചോറില്‍ കട്ട പിടിച്ച രക്തംപോലെയാണ്‌. തലച്ചോറില്‍ രക്തം കട്ടപിടിച്ചാല്‍ ശരീരത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലുമൊക്കെ ഭാഗങ്ങള്‍ തളര്‍ന്നുപോകുകയുമാണ്‌ സാധാരണ ഉണ്ടാവുക.അവളുടെ കാര്യത്തില്‍ ബോധശത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം തളര്‍ന്നുപോയതുപോലെ ആയി.

അവള്‍ കരുതി, അവളേതോ രാഞ്ജിയുടെ മണിയറയിലെ കുറിഞ്ഞിപ്പൂച്ചയാണെന്ന്‌ എല്ലാവിധ ഗര്‍വ്വോടുകൂടിയും ധിക്കാരത്തോടുകൂടിയും വളര്‍ന്നുവന്നു.

അന്തഃപുരത്തിന്‌ പുറത്തുള്ള ചാവാലി പൂച്ചകളെപ്പോലെ ആയിരുന്നില്ല അവള്‍. അവള്‍ക്ക്‌ വൃത്തികെട്ട എലിയെയോ, ചീഞ്ഞ ഉണക്ക മത്സ്യമോ തിന്നേണ്ടിയിരുന്നില്ല. പാലും വിശിഷ്ട
ഭോജ്യങ്ങളും ആട്ടിന്‍ മാംസവും, കോഴി മാംസവും, പൊരിച്ചമീനും നിത്യേന കഴിക്കാന്‍ പറ്റിയിരുന്നു.

അവള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം കഴിഞ്ഞ്‌ പ്രത്യേക ജോലിയൊന്നുമില്ലാതെ ഉടുത്തൊരുങ്ങി വീട്ടിലിരിയ്ക്കുന്ന കാലം, അവളുടെ പ്രായത്തിലുള്ള ബന്ധുക്കളായ പെണ്‍ക്കുട്ടികളൊക്കെ വിവാഹം
ചെയ്ത്‌ പോകുകയും കുട്ടികളുണ്ടാവുകയും ജീവിതം തിരക്കേറുകയും ചെയ്തിരുന്നു. എന്നിട്ടും സരിത
ഒരു സ്വപ്നംപോലും കാണാതെ പകല്‍ സമയത്തും കിടന്നുറങ്ങി.

അങ്ങിനെയൊരു ഉച്ച സമയത്ത്‌ സതീശന്‍ കല്ല്യാണ ബ്രോക്കറുടെ കൂട്ടത്തില്‍ അവളുടെ വീട്ടിലെത്തി. കല്ല്യാണ ബ്രോക്കര്‍ അവന്റെ തന്നെ ബന്ധുവാണെന്നിരിയ്ക്കെ ഒരു സുഹൃത്തിനെ കൂട്ടി
അപ്രകാരമുള്ള ഒരു ചടങ്ങിന്‌ പോകണമെന്ന്‌ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ, അതിനായിട്ടൊരു തിരച്ചില്‍ നടത്തിയപ്പോഴാണ്‌ അത്രയും അടുപ്പമുള്ള ഒരു സുഹൃത്ത്‌ തനിക്കില്ലെന്ന്‌ അറിയുന്നത്‌.
എന്തുകൊണ്ടിങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്ന്‌ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ തോന്നാം. അതിന്‌ ഉത്തരം തരാന്‍ സതീശന്‌ മാത്രമേ

കഴിയുകയുള്ളൂ. അക്കാര്യം ഇപ്പോള്‍ നമുക്ക്‌ മറക്കാം. നമ്മള്‍ സതീശന്റെയും, സരിതയുടെയുംസംഭാഷണം കേള്‍ക്കാന്‍ പോവുകയാണ്‌ .
ട്പേര്‌ 9?”

“സരിത.”

പറയണ്ട എനിയ്ക്കറിയാം.”

ട്ബ്രോക്കറു പറഞ്ഞു. ?””

“്‌അതെ.””

്‌അയാളെന്നോടു പറഞ്ഞാരുന്നു. പക്ഷെ, ഞാനങ്ങുമറന്നുപോയി.””

എവിടാ പഠിച്ചത്‌?”
“വിമന്‍സ്‌ കോളേജില്‍.”

  • അതെന്നാ.???”

ആണുങ്ങടെ ശല്യം സഹിയ്ക്കാഞ്ഞാ…””

ട്്‌ഓഹോ……!?””

അവന്‍ സരിതയെ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവള്‍ അലക്ഷ്യമായിട്ട്‌, ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതുപോലെ,
തുറന്നുകിടന്നിരുന്ന ജനാലവഴി പുറത്തേയ്ക്ക്‌ നോക്കി നില്ക്കുകയായിരുന്നു.

“ആണുങ്ങളെ ഇഷ്ടമല്ലാന്നാണോ ?””

അവളൊന്നും പറയാതെ മുഖമൊന്ന്‌ വെട്ടിച്ച്‌ അവനെ നോക്കിയിട്ട്‌ വീണ്ടും പുറത്തേയ്ക്ക്‌ നോക്കിനിന്നു. സാധാരണ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഇപ്രകാരമാകാന്‍ തരമില്ല. അവരുടെ മുഖത്ത്‌
എല്ലായിപ്പോഴും ആകാംക്ഷയായിരിയ്ക്കും. മനസ്സ്‌, ഹൃദയം സദാപിടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിയ്ക്കും, മുന്നിലിരിയ്ക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഒരു പക്ഷെ, തന്റെ ഭര്‍ത്താവായിപ്പോയെങ്കിലോ എന്നോര്‍ത്ത്‌, ഒറ്റ
നോട്ടത്തില്‍ അയാളെപ്പറ്റി അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന്‌ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ടിരിയ്ക്കും. അവനൊരു മദ്യപാനിയും പുകവലിക്കാരനും ആകരുതേയെന്ന്‌ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരിയ്ക്കും.

പക്ഷെ, സരിത അങ്ങിനെ ഒന്നും ചിന്തിച്ചിരുന്നിരിയ്ക്കില്ല. ഒരു പക്ഷെ, അവള്‍ ചിന്തിച്ചിരുന്നത്‌, ഇയാള്‍ എത്രയും വേഗം ഒന്നുപോയിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നായിരുന്നിരിയ്ക്കണം.

ഇടയ്ക്ക്‌ കുറച്ച്‌ മാനം വന്നപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക്‌ അസഹൃതയായി.

“കഴിഞ്ഞോ ?””
6 മമ
ഇല്ല.
“എന്നാ ചോദിയ്ക്ക്‌.””
ട്വായനയുണ്ടോ ?””
എന്തു വായന”
ട്പുസ്തകം, വീക്കിലി.”

” ഇല്ല.
“പത്രം ???
” ഇല്ല
ട്ടീ.വിയില്‍ വാര്‍ത്തകേള്‍ക്കുമോ ?””
ഇല്ല. സീരിയലുകാണും ക്രിക്കറ്റുകാണും.””

എന്നാ ചോദ്യം നിര്‍ത്തുന്നു. “”

സതീശന്‍ എഴുന്നേറ്റു. അവള്‍ മുഖം വെട്ടിച്ച്‌ വാതില്‍ കര്‍ട്ടനെ ദേഷ്യത്തോടെ അകറ്റി
അകത്തേയ്ക്കു പോയി.

ഇറങ്ങി നടക്കവെ സതീശന്‍ ബ്രോക്കറോടു പറഞ്ഞു.അവള്‍ക്ക്‌ കളക്ടറോ ഡോക്ടറോ മറ്റോആണ്‌ നോട്ടം.

എന്നിട്ടും ഒരു മാസം തികയും മുമ്പ്‌ ബ്രോക്കര്‍ സതീശനെ അന്വേഷിച്ചെത്തി. സരിതയുടെ ഫോട്ടോയും സമ്മതപ്രതവുമായിട്ട്‌.

യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍, സതീശന്‍ ആ ബന്ധം വേണ്ടായെന്നു വയ്ക്കുകയായിരുന്നു നല്ലത്‌. കാരണം യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുമായി യോജിയ്ക്കാന്‍ കഴിയാത്തൊരു പെണ്‍കുട്ടിയോടു കൂടിയുള്ള ജീവിതം അരോചകമേ ആവുകയുള്ളുയെന്നതുകൊണ്ട്‌.

പക്ഷെ, ആത്മാര്‍ത്ഥമായൊരു അന്വേഷണം നടത്താനോ, അവനൊരു ജീവിത സഖിയെ കണ്ടെത്തിക്കൊടുക്കാനോ താല്പര്യമുള്ള ഒരാളിന്റെ അഭാവം അവനെ തളര്‍ത്തി, ഒരു നല്ല
സുഹൃത്തിന്റെ ഇല്ലായ്മ പൂര്‍ണ്ണമായും മനസ്സിലായി. അലക്ഷ്യരായിരുന്നു അച്ഛനും അമ്മയും.

പരിണതം സതീശന്‍ സരിതയെ വിവാഹം ചെയ്തു.

തികച്ചും യാദൃശ്ചികമായിട്ടാണ്‌ സതീശനെഴുതിയ കുറിപ്പുകള്‍ അടങ്ങിയ ഒരു ബുക്ക്‌ ഞങ്ങളുടെ കൈയില്‍ കിട്ടിയത്‌. വേണമെങ്കിലതിനെ ഡയറി എന്നു പറയാം. പക്ഷെ, തീയതി പ്രകാരം കൃത്യ മായിട്ടെഴുതിയിട്ടുള്ളതല്ല. വസ്ത്രങ്ങളുടെ അളവുകളെഴുതി വയ്ക്കുന്ന ബുക്കിന്റെ മറുപുറത്ത്‌
നിന്നും വെറുതെ തീയതിയോ മറ്റ്‌ കാലനിശ്ചയങ്ങളോ ഇല്ലാത്തക്കുറിപ്പുകള്‍……

സതീശന്റെ അച്ഛന്‍ പ്രവൃത്തിയില്‍ നിന്നും വിരമിച്ചിട്ടുള്ള വനവാസം പെട്ടെന്ന്‌ അവസാനിപ്പിച്ച്‌,
വീണ്ടും സ്വന്തം തൊഴിലായ തയ്യലിലേയ്ക്ക്‌ മടങ്ങി വരികയും താന്‍ ആദ്യം നടത്തിയിരുന്ന, പിന്നീട്‌ മകന്‍ തുടര്‍ന്നു വന്നിരുന്ന തയ്യല്‍കടയുടെ സാരഥ്യം വീണ്ടും ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്‌
കടവ്യത്തിയാക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായിട്ട്‌ വെയ്സ്റ്റ്‌ എന്ന പേരില്‍ പുറത്തെറിഞ്ഞ വെട്ടു തുണികള്‍ക്കും കടലാസു തുണ്ടു
കള്‍ക്കും ഇടയില്‍ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുകയായിരുന്നു, ഈ കുറിപ്പു പുസ്തകം.

എടുത്ത്‌ തുറന്നപ്പോഴാണ്‌ അത്ഭുതങ്ങള്‍ പിറന്നുതുടങ്ങിയത്‌.

ആദ്യരാത്രി.

എന്റെയും സരിതയുടെയും.

ഏതൊരു സാധാരണ മനുഷ്യന്റെയും ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന, വളരെ വിലപ്പെട്ട, ഓര്‍മ്മയില്‍ നില്ക്കുന്ന ഒരു രാത്രി…………….

പുരുഷനും, സ്ത്രീയും ഒരു പക്ഷെ, ആദ്യരാവിന്‌ മുമ്പുതന്നെ ലൈഗീകബന്ധത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകാം. പക്ഷെ, അത്‌ നൈമീഷികമായൊരു വികാരത്തിന്‌ അടിമപ്പെട്ട്‌ ചെയ്യുന്നൊരു
ശാരീരികമായ കര്‍ത്തവ്യം മാത്രമായിരിയ്ക്കും. എന്നാല്‍ വിവാഹശേഷം എല്ലാവരുടെയും സമ്മതത്തോടെയുള്ള ബന്ധം, അതിന്റെ വൈകാരികത ഒന്നു വേറെ തന്നെയാണ്‌. യാതൊരു
വിധവിലക്കുകളുമില്ലാതെ, വിമ്മിട്ടങ്ങളുമില്ലാതെ, എല്ലാചരാചരങ്ങളും, എല്ലാ സുഗന്ധങ്ങളും, എല്ലാ
തെന്നലുകളും അനുവാദം തന്നിരിയ്ക്കുന്നതിനാല്‍ മനസ്സിന്‌ യാതൊരു വിധ കനവുമില്ല. മനസ്സ്‌ എത്ര
മൃദുലമായിരിയ്ക്കുന്നു.

ഞാനെത്തുമ്പോള്‍ അവള്‍ കട്ടിലിന്റെ ഒരു മൂലയില്‍ പതുങ്ങിയിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ എനിയ്ക്ക്‌ തോന്നിയത്‌ അവള്‍, വലിയ എലിപ്പെട്ടിയിലകപ്പെട്ട ഒരു കുഞ്ഞെലിയാണെന്നാണ്‌.

ഞാന്‍ ഉള്ളില്‍ കയറി കതകിന്റെ കുറ്റിയിട്ടത്‌ അവള്‍കേട്ടിരിയ്ക്കണം. പക്ഷെ, അടുത്തെത്തി
അവളുടെ ദേഹത്ത്‌ സ്പര്‍ശിച്ചപ്പോള്‍ വല്ലാതെ ഞെട്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു. ഞാന്‍ ക്ഷമചോദിച്ചിട്ടും അവള്‍ക്ക്‌ രസിച്ചില്ല, സഹിച്ചില്ല.

ട്യൂ”” എന്നുപറഞ്ഞതുമാത്രമേ കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. തുടര്‍ന്ന്‌ പറഞ്ഞത്‌ തെ

റിയായിരിയ്ക്കാം. എന്താകിലും തുടര്‍ന്നു മനസ്സിലേയ്ക്ക്‌ നോക്കുമ്പോള്‍ അവിടെ ആഴത്തിലൊരു മുറിവുകാണാറായി. എന്നിട്ടും മുറിവിനെ കണക്കാക്കാതെ ജീവിതത്തിന്റെ മധുരതരമായ യാഥാര്‍ത്ഥൃത്തിലേയ്ക്ക്‌ ഞാന്‍ ഇറങ്ങി വരികതന്നെ ചെയ്തു

യാഥാസ്ഥിതികമായൊരു നടപടിയാണെങ്കിലും, അമ്മ തന്ന ഒരു ഗ്ലാസ്സ്‌ പാലില്‍ കുറച്ച്‌ കുടിച്ച്‌ അവള്‍ക്ക്‌ കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഹൃദയത്തിന്റെ വാതില്‍ അവള്‍ക്കായി തുറന്നിടുന്നു എന്നാണ്‌
ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചിരുന്നത്‌. പക്ഷെ,അവള്‍ അതു നിരസിയ്ക്കുമ്പോള്‍ എന്താണ്‌ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്‌…………….

ഞാനൊന്നും മനസ്സിലാക്കിക്കാനോ, വിശദീകരിയ്ക്കാനോ ശ്രമിച്ചില്ല. കാരണം എന്തു വിശദീകരണമായാലും കണ്ടെത്തലുകളായാലും ആ സമയത്ത്‌ അവള്‍ പ്രതികൂലമായിട്ടേ കാണൂ എന്ന്‌ കരുതി, വളരെ അനുനയത്തോടു കൂടി കിടന്നുകൊള്ളാനും വിശ്രമിച്ചു കൊള്ളാനും പറഞ്ഞു.

അവള്‍ കിടന്നു കട്ടിലിന്റെ ഓരം ചേര്‍ന്ന്‌, കട്ടിലിന്റെകാല്‍ ഭാഗമേ വേണ്ടിയിരുന്നുള്ളൂ അവള്‍ക്ക്‌.

ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടുമെന്റെ മനസ്സിനെ കാണുകയാണ്‌, ആദ്യമുണ്ടായ മുറിവില്‍ നിന്നും ചോര വാര്‍ന്നൊലിച്ചുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു.

നമുക്കൊരു കാര്യം വ്യക്തമാവുകയാണ്‌. ആദ്യരാത്രിയില്‍ തന്നെ സതീശന്റെ വിവാഹ ജീവിതത്തിലെ അലോരസങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയെന്ന്‌. പക്ഷെ,ഒരിയ്ക്കല്‍ പോലും പൊതുജനം ആ സത്യം
ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതും.

സരിതയുടെ കഥയോട്‌ ചേര്‍ത്തു വച്ചു പറയാന്‍ പാകത്തിന്‌ കൊണ്ടിപ്പാടത്തുകാര്‍ക്ക്‌ ഒരു കഥയേ വേറെയുള്ളൂ. ഒരു പക്ഷെ, മങ്കാവുടിക്കാരെ മൊത്തത്തില്‍ നോക്കിയാല്‍ മറ്റു പല കഥകളും

കാണുമായിരിയ്ക്കാം. എന്നാല്‍ കൊണ്ടിപ്പാടത്തുകാര്‍ക്ക്‌ നിര്‍മ്മല തോമസ്സിന്റെ കഥ മാത്രമേ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളൂ………………………

നിര്‍മ്മല തോമസ്സ്‌.

അവള്‍ എന്നാല്‍ കൊണ്ടിപ്പാടത്തുകാരി ആയിരുന്നില്ല. മങ്കാവുടിക്കാരിയായിരുന്നു. അവളുടെ ബാല്യം എങ്ങിനെ ആയിരുന്നു എന്നറിയില്ല. കാരണം ഇപ്പോള്‍ ഇക്കഥ പറയുന്നഞാന്‍ ബാല്യത്തില്‍ ശ്രീപുരം എല്‍.പി. സ്ക്കൂളിലായിരുന്നു പഠിച്ചിരുന്നത്‌. അന്ന്‌ കൊണ്ടിപ്പാടത്തുകാരും ശ്രീപുരത്തുകാരും
പ്രീ പ്രൈമറി വിദ്യാഭ്യാ സം ശ്രീപുരം എല്‍.പി.സ്ക്കൂളില്‍ തന്നെയാണ്‌ നടത്തിയിരുന്നത്‌. അതുമാത്രമല്ല, അന്നു മങ്കാവുടിയില്‍ തന്നെയോ അയല്‍പക്കത്തെ പഞ്ചായത്തുകളിലോ ഇംഗ്ലീഷ്‌ മീഡീയം സ്ക്കുളുകളോ, കിന്റര്‍ ഗാര്‍ഡ നുകളോ, എല്‍.കെ.ജി കളോ നിലവിലില്ലായിരുന്നു.

കൊണ്ടിപ്പാടത്തുള്ള ആശാന്മാര്‍ നിലത്തു മണല്‍ നിരത്തി അതിനു പിന്നില്‍ പായില്‍ കുട്ടികളെ ഇരുത്തി ചൂണ്ടാണി വിരല്‍ തുമ്പ്‌ പൊട്ടിച്ചോരവരുംവരെ അമര്‍ത്തി എഴുതിച്ച്‌ ഹരിശ്രീ
പഠിപ്പിയ്ക്കുമായിരുന്നു.

പക്ഷെ, നിര്‍മ്മല തോമസ്‌ ബാല്യത്തില്‍ ഈട്ടിയിലെ തണുപ്പത്ത്‌ കമ്പിളി ഉടുപ്പും തൊപ്പിയുമായിട്ട്‌ ഏതോ സായിപ്പ്‌ നടത്തുന്ന സ്‌ക്കൂളില്‍ എല്‍.കെ.ജി യും, യു.കെ.ജി.യുംഫസ്റ്റുംസെക്കന്റും തേഡും ഫോര്‍ത്തും സ്റ്റാന്റേര്‍ഡുകള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടാണ്‌ അപ്പര്‍ പ്രൈമറിയെന്ന കുരിശും പേറി മങ്കാവുടിയിലെ
പള്ളിക്കാരുടെ സ്‌ക്കൂളിലെത്തിയത്‌. ഞങ്ങളുടെ സ്‌ക്കൂളില്‍ ആണ്‍കുട്ടികളും പെണ്‍കുട്ടികളും പഠിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ, ഒരു ക്ലാസ്സിലും അവരെ ഒരുമിച്ചിരുത്തിയില്ല. അദ്ധ്യാപകരുടെ റൂമില്‍ ആണുങ്ങളും പെണ്ണുങ്ങളും ഒരുമിച്ചാണിരിയ്ക്കുന്നത്‌, എങ്കിലും ക്ലാസ്സുകളില്‍ ഒരുമിച്ചിരുത്താന്‍ മാനേജ്മെന്റിന്‌
ധൈര്യം വന്നില്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ സ്ത്രീ പുരുഷന്‍ന്മാര്‍ ഇടകലര്‍ന്നുള്ള പെരുമാറ്റം കാണാനായിട്ട്‌
ഞങ്ങള്‍ അദ്ധ്യാപകരുടെ വിശ്രമമുറിയുടെ പാതി അടഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന ജനാലവഴി ഒളിഞ്ഞുനോക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. ശരീര താപം വര്‍ദ്ധിയ്ക്കും വിധത്തിലുള്ള പല കാഴ്ചകളും കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌.
കണ്ടതെല്ലാം ഭിത്തികളില്‍ പടങ്ങളായും സാഹിത്യമായും പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിട്ടുമുണ്ട്‌.

ഞങ്ങളുടെ സ്‌ക്കൂള്‍ യാക്കോബായക്കാരുടെതായിരുന്നു. എന്നാല്‍ കത്തോലിക്കരുടേതായി മങ്കാവുടിയില്‍ തന്നെ സ്ക്കൂളുണ്ടായിരുന്നു, ഇന്നുമുണ്ട്‌. പക്ഷെ, അവര്‍ ആണ്‍കുട്ടികളെയും പെണ്‍കുട്ടികളെയും ഒരു സ്ക്കൂളില്‍ പഠിപ്പിച്ചില്ല, രണ്ടു സ്ക്കൂളുകളില്‍ കിലോമീറ്ററുകളുടെ
അകലത്തിലായിരുന്നു. ആണ്‍കുട്ടികളുടെ സ്ക്കൂളില്‍ അദ്ധ്യാപകരും പെണ്‍കുട്ടികളുടെ സ്ക്കൂളില്‍
കന്യാസ്ത്രീകളായ അദ്ധ്യാപികമാരും പഠിപ്പിയ്ക്കുന്നു. സ്ധ്രീ പുരുഷ വ്യത്യാസങ്ങളും സംയോജനഗുണങ്ങളും അവര്‍ക്ക്‌ വ്യക്തമായിട്ട്‌ അറിയാമെന്നു വേണം ധരിയ്ക്കാന്‍.

പക്ഷെ, അതുകൊണ്ട്‌ ദോഷങ്ങളുണ്ടായിരുന്നത്‌ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക്‌ തന്നെയാണ്‌. അവിടത്തെ കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ ചുവരെഴുത്തിനുള്ള കഥകളും ചിത്രങ്ങളും തേടി അയല്‍പക്കങ്ങളിലെ മുറികളില്‍
ഒളിഞ്ഞുനോക്കേണ്ടിവന്നു.

അവള്‍ നിര്‍മ്മല പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌ ഈട്ടിയിലെ സ്‌ക്കൂളില്‍ ഒരു ബഞ്ചില്‍ ആണ്‍കുട്ടികളും പെണ്‍കുട്ടികളും ഇടകലര്‍ന്നിരുന്നാണ്‌ പഠിച്ചിരുന്ന തെന്ന്‌ അവളുടെ കളിക്കൂട്ടുകാരന്‍ റോബിന്‍
മൂത്രമൊഴിയ്ക്കുമ്പോള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്‌…………

അതുകൊണ്ട്‌ അവള്‍ക്കിവിടെ മിക്സഡ്‌ ക്ലാസ്സ്‌ കിട്ടാതിരുന്നതില്‍ വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു.ആ വിഷമം തീര്‍ത്തിരുന്നത്‌ ഇന്റര്‍വെല്‍ വേളയില്‍ ആണ്‍കുട്ടികളുടെ ഏരിയായില്‍ എത്തി എന്നെയും
രാജുവിനേയും കൂട്ടി ഫുഡ്ബോള്‍ കോര്‍ട്ടിലെ കശുമാവിന്റെ തണലില്‍ ഇരുന്ന്‌ കഥകള്‍ പറയു മ്പോഴായിരുന്നു. അന്നവളുടെ അച്ഛന്‍ മങ്കാവുടിക്കടുത്തുള്ള നഗരത്തിലെ മജിസ്‌ട്രേറ്റായിരുന്നു.
മങ്കാവുടിക്കാരുടേയും അയലത്തെ പഞ്ചായത്തുകാരുടേയും അതിനടുത്ത ചെറു നഗരങ്ങളുടേയും കേസുകള്‍ കേള്‍ക്കുന്നതും വിധികള്‍ പറയുന്നതും അദ്ദേഹമായിരുന്നു.

പക്ഷെ, അപ്പര്‍ പ്രൈമറി കഴിയുമ്പോഴേയ്ക്കും നിര്‍മ്മല തോമസ്സിന്റെ സ്വഭാവത്തില്‍ സാരമായ വ്ൃതിയാനങ്ങള്‍ കണ്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഞാനും രാജുവും അതിനെപറ്റി ചര്‍ച്ച ചെയ്യുകയും
വഴക്കാകുകയും ചെയ്തിരുന്നു. നിഷ്ക്കളങ്കയായ തുറന്ന മനസ്സുള്ള പെണ്‍കുട്ടിയാണെന്നായിരുന്നു എന്റെ വാദം. പക്ഷെ, രാജൂ നിഷ്കളങ്കതയിലും തുറന്ന മനസ്സിലും അത്ര വിശ്വാസമില്ലാത്തവനായിരുന്നു. എന്റെ നിലപാട്‌ എന്റെ മാത്രമായിരുന്നില്ല. അവള്‍ എന്നോടൊത്ത്‌
വീട്ടില്‍ വന്ന്‌ അമ്മ കൊടുക്കുന്ന കപ്പ പുഴുക്കും മറ്റും ആര്‍ത്തിയോടെ തിന്നുന്നതുകണ്ടിട്ട്‌ അമ്മയും
മറ്റുവീട്ടിലുളളവരും പറയുമായിരുന്നു.

ഒരു ജാപ്പനീസ്‌ പാവക്കുട്ടിയുടേതുപോലെ ഓമനത്വമുള്ള മുഖമായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്‌, ഫ്രോക്കിട്ട്‌
തുള്ളിച്ചാടി നടക്കുമ്പോള്‍, കിലുകിലാന്ന്‌ ചിരിയ്ക്കു മ്പോള്‍ എന്റെ കണ്ടെത്തലുകളായിരുന്നു ശരിയെന്ന്‌
സമര്‍ത്ഥിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.

പക്ഷെ, അപ്പര്‍ പ്രൈമറി വെക്കേഷന്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ ഹൈക്ക്കുളിലേയ്ക്കുളള പ്രവേശനത്തോടുകൂടിയാണ്‌ അവള്‍ മാറിയത്‌. സ്ക്കുള്‍ തുറന്ന്‌ അവള്‍ വന്നപ്പോള്‍ കണ്ണട വച്ചിരുന്നു,
കട്ടികൂടിയ ഗ്ലാസ്സുവച്ചത്‌. കവിളുകള്‍ ഒട്ടിയിരുന്നു. കണ്‍ തടത്തില്‍ കറുപ്പ്‌ കയറിയിരുന്നു. ദേഹത്തെ സ്നേഹമയം നഷ്ടപ്പെട്ട്‌, തൊലി വരണ്ട്‌ ചെതമ്പലുകള്‍ ഉരുണ്ടുകൂടുന്നത്‌ കാണാമായിരുന്നു.

സഹസ്രയോഗ പ്രകാരമുളള ഘ്ൃതങ്ങളും സ്നേഹ ലേപനങ്ങളും കിട്ടാനുണ്ടെന്ന്‌ അമ്മ അവള്‍ക്ക്‌ പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. പക്ഷെ, അതുകളെ അവള്‍ സ്വീകരിയ്ക്കുക ഉണ്ടായില്ല.

കട്ടിക്കണ്ണടയ്ക്ക്‌ പിറകിലെ രൂക്ഷമായ ഭാവം, അഗാധമായ ആഴം ഞങ്ങളെ അകറ്റി. അകറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു, ഒരോ ദിവസവും കുറേശ്ശെയായിട്ട്‌.

ഇടയ്ക്കൊക്കെ വഴിയില്‍വച്ചു കാണുമ്പോള്‍ ആ കണ്ണുകളില്‍ ഞാന്‍ നോക്കിയിരുന്നു, അവള്‍ കൂടുതല്‍ ആഴങ്ങളെ പ്രാപിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ദേഹത്തെ സ്നേഹമയം കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ചോര്‍ന്നു പോവുകയും ചെതമ്പലുകള്‍ വലുതാവുകയും ചെയ്തു.

ഞാന്‍ കാരണം തിരക്കാതിരുന്നില്ല. അച്ഛന്റെ വേലക്കാരിയുമൊത്തുള്ള സഹശയനവും വേലക്കാരിയുടെ പദവിയില്‍ വന്ന മാറ്റവും അമ്മ വേലക്കാരി ആക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു കാരണങ്ങള്‍.
പക്ഷെ, അക്കഥകള്‍ കേട്ടിട്ട്‌ ഞാന്‍ മൂക്കത്ത്‌ വിരല്‍ വയ്ക്കുകയോ വായതുറനന്നിരുന്ന്‌ കഥകേള്‍ക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. കാരണം ഞാന്‍ കൊണ്ടിപ്പാടത്തുകാരനാണ്‌. എനിക്ക്‌ ചുറ്റും
നിത്യേനയുള്ള സംഭവങ്ങളായിരുന്നു. അതുകളെല്ലാം അതുകൊണ്ട്‌ ഞാനവളെസാന്ത്വനപ്പെടുത്താന്‍
ശ്രമിയ്ക്കാതിരുന്നില്ല. പക്ഷെ, എന്റെ സാന്ത്വനവാക്കുകളോ കാര്യങ്ങളോ അവള്‍ക്ക്‌
ഗ്രഹിയ്ക്കാനായില്ല.

നിര്‍മ്മല തോമസ്സ്‌ ഇന്ന്‌ അറിയപ്പെടുന്ന ഫെമിനിസ്റ്റാണ്‌ സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകയാണ്‌. അവളെ കാണുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ സാറാ ജോസഫിനെ ഓര്‍മ്മിയ്ക്കുന്നു.

അലാഹയുടെ പെണ്‍മക്കള്‍ വായിച്ചപ്പോഴുണ്ടായ മാനസ്സീക പിരിമുറുക്കവും ശ്വാസം മുട്ടലുണ്ടാകുന്നു……………………

എന്നാല്‍ ഞങ്ങള്‍ കൊണ്ടിപ്പാടത്തുകാര്‍ മൊത്തത്തില്‍ ഇന്നും ചോദിയ്ക്കും.

“എന്നാടാ ഈ ഫെമിനിസ്റ്റെന്നു പറഞ്ഞാല്‍…”

image_pdfimage_printഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക

Spread the love

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *