പരിദേവനങ്ങളും സ്മാര്‍ത്ത വിചാരവും

Spread the love

image_pdfimage_printഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക

പലരും സതീശനെ അന്വേഷിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ്‌ അവന്‍ സ്ഥലത്തില്ലെന്ന്‌ എല്ലാവരും അറിയുന്നത്‌. വീട്ടുകാരറിയാതെ, നാട്ടുകാരറിയാതെ, ആര്‍ക്കുംവേണ്ടിയല്ലാതെ ഒരു ദിവസം മുഴുവന്‍
വാര്‍ഡില്‍നിന്നും വിട്ടു നിന്ന പ്പോഴാണ്‌ അന്വേഷിയ്ക്കേണ്ടി വന്നത്‌. ആര്‍ക്കും അറിയില്ലെങ്കിലും പീറ്ററിന്‌ അറിയില്ലെന്ന്‌ പറഞ്ഞ്‌ ഒഴിയാന്‍ കഴിയില്ലല്ലോ! സഹകരണപാര്‍ട്ടിയുടെ പിന്‍തുണയോടുകൂടി സതീശന്‍ നഗരസഭയുടെ അദ്ധ്യക്ഷനായി സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുവാന്‍ ഇനിയും നാളുകള്‍ മാത്രമേ
അവശേഷിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.

ആദ്യം സംയുക്തകക്ഷിയുടെ പിന്‍തുണയോടുകൂടി ചെയര്‍മാനാകുമെന്നാണ്‌ കേട്ടിരുന്നത്‌. പിന്നീട്‌ കാറ്റ്‌ മാറി വീശുകയായിരുന്നു. കാറ്റിനെ മാറ്റിയത്‌ പീറ്ററാണെന്ന്‌ നാടാകെ പരന്നു. അതിന്‌ ശേഷം പീറ്ററിന്റെ നടത്തയ്ക്ക്‌ കുറച്ചുകൂടി തലയെടുപ്പ്‌ കണ്ടിരുന്നു. നെഞ്ച്‌ കുറച്ചുകൂടി മുന്നോട്ടു
തള്ളി പിടിച്ചിരുന്നു.

അതിനിടയ്ക്ക്‌ ലേശം വാക്കുതര്‍ക്കങ്ങളും കയ്യേറ്റങ്ങളും നടക്കാതിരുന്നില്ല. വിമോചകമുന്നണിക്കാര്‍, സതീശന്‍ മങ്കാവുടിയില്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്നതാണെന്നും മങ്കാവുടി വിമോചനത്തിനുവേണ്ടി അവതരിച്ച ദിവ്യനാണെന്നുമുള്ള അവകാശവാദവുമായിട്ട്‌ രംഗത്തെത്തുകയും പീറ്ററുമായിട്ട്‌ ഏറ്റുമുട്ടലിന്‌ ശ്രമിയ്ക്കുകയും ചെയ്തതിന്റെ പേരില്‍ സഹകരണപാര്‍ട്ടിവക ചുമട്ടുതൊഴിലാളികള്‍ ആണ്‌ കയ്യും കലാശവും ഉപയോഗിച്ചത്‌. അത്‌ അവിടംകൊണ്ട്‌ അവസാനിച്ചു.
കാരണം, വടക്കന്‍ മലയാളത്തുകാരെപ്പോലെ ചോരയില്‍ അങ്കക്കലിയും കോഴിപ്പോരും ഇല്ലാതിരുന്നതാണ്‌. നാലഞ്ചുനാള്‍ രക്ത സാക്ഷികളെ പ്രതീക്ഷിച്ച്‌, മങ്കാവുടിക്കടുത്ത്‌ നാട്ടുകാര്‍ ടീ.വി
വാര്‍ത്തകള്‍ ശ്രദ്ധിയ്ക്കുകയും പത്രങ്ങളില്‍ ചുഴിഞ്ഞുനോക്കിയതും മിച്ചം.

പീറ്ററിന്‌ പോലും അറിയില്ലെന്ന്‌ വന്നപ്പോഴാണ്‌ വാര്‍ഡാകെ, പിന്നീട്‌ മങ്കാവുടിയാകെ സംശയങ്ങളെകൊണ്ടും ചോദ്യങ്ങളെകൊണ്ടും നിറഞ്ഞത്‌. സംശയങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിവാരണങ്ങളോ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഉത്തരങ്ങളോ എവിടെനിന്നും ലഭിയാക്കാതെ മണിക്കൂറുകള്‍ കഴിഞ്ഞുപോയി. ആരോ ഒരാള്‍ പറഞ്ഞു സതീശന്റെ കട താഴിട്ട്‌ പൂട്ടിയിട്ടു ണ്ടോഎന്നുനോക്കാന്‍. ഇല്ലെന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ ഷട്ടര്‍
ഉയര്‍ത്തി നോക്കുകയായിരുന്നു.

സതീശന്‍ ഫാനില്‍, പ്ലാസ്റ്റിക്ക്‌ ചരടില്‍ തൂങ്ങി…….

പോസ്റ്റുമോര്‍ട്ടം റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചരടില്‍ തൂങ്ങി ശ്വാസം മുട്ടിത്തന്നെയാണ്‌ മരിച്ചതെന്ന്‌ സ്ഥിരീകരിച്ചു. ശരീരത്തിന്‌ മറ്റു ചതവുകളോ, മുറിവുകളോ, ഒന്നുമില്ലെന്നും, വിഷം ഉള്ളില്‍ ചെന്നതിന്റെ ലക്ഷണമില്ലെന്നും നോട്ടു ചെയ്യപ്പെട്ട്‌ വിദഗ്ധ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്കായിട്ട്‌ ആന്തരാവയവങ്ങള്‍ നീക്കി
ശരീരം മറവുചെയ്യുന്നതിനായിട്ട്‌ ബന്ധുക്കള്‍ക്കു വിട്ടു കിട്ടി.

അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഞെട്ടിപ്പോയത്‌ പീറ്റര്‍ മാത്രമാണ്‌. ശവസംസ്ക്കാരത്തിനുശേഷമുള്ള അനുശോചന സമ്മേളനത്തില്‍ അയാളത്‌ സമൂഹത്തെ അറിയിക്കുകയുംചെയ്തു.
കക്ഷി രാഷ്ട്രീയത്തിന്നതീതമായി സംയുക്തകക്ഷിക്കാര്‍ക്കും സഹകരണപാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ക്കും വിമോചകമുന്നണിക്കാരും പങ്കെടുത്ത ഒരു യോഗമായിരുന്നത്‌. അവറാച്ചന്‍ സ്റ്റേജില്‍

മൂകനായിട്ടിരിയ്ക്കുക മാത്രമാണ്‌ ചെയ്തത്‌. ഒരൊറ്റ വാക്കുപോലും പറയാതെ അയാള്‍ യോഗശേഷം സ്റ്റേക്‌ വിടുകയും ചെയ്തു. അത്‌ ഞങ്ങളെ സംശയത്തിന്റെ വാതില്ക്കല്‍ എത്തിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ
കണ്ണുകളും കാതുകളും അയാളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നിന്നിരുന്നു ആഴ്ചകളോളം. പക്ഷെ, യാതൊന്നും കിട്ടിയില്ല. എങ്കിലും ഞങ്ങള്‍, ഞങ്ങള്‍ മാത്രം അയാളെ സംശയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ത്‌ സ്വന്തം ചിന്തയാലും തീരുമാനത്താലുമാണ്‌ ഇങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നത്‌. അതില്‍ ആര്‍ക്കും ഒരു പങ്കുമില്ലാത്തതാണ്‌. ഞാന്‍ ആരുമായിട്ട്‌ യാതൊരു വിധ കൊടുക്കലു വാങ്ങലുകളോ സാമ്പത്തിക ബാദ്ധ്ൃയതകളോ തീര്‍പ്പാക്കാതെയിരുന്നിട്ടുമില്ല………..

മൃതദേഹത്തോടുകൂടി കണ്ട പ്രസ്തുതകുറിപ്പിന്റെ ബലത്തില്‍ പോലീസും എല്ലാകാര്യങ്ങളുംഅ വസാനിപ്പിയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

പിന്നെന്തിന്‌ ഞങ്ങള്‍ മാത്രം സംശയിയ്ക്കുന്നുവെന്ന്‌ തോന്നാം. സതീശനെ സംബന്ധിച്ച്‌ നിലവിലുള്ള സാഹചര്യങ്ങള്‍ വച്ച്‌ നോക്കുമ്പോള്‍ ഈ നേരത്ത്‌ അങ്ങിനെ ചെയ്യേണ്ട ഒരു കാര്യവും
ഞങ്ങള്‍ കാണുന്നില്ല.

സതീശന്റെ കുറിപ്പു പുസ്തകത്തില്‍ ചുവന്ന മഷിയിലെഴുതിയിരിയ്ക്കുന്നത്‌ ഇതു മാത്രമാണ്‌,
മറ്റെല്ലാ എഴുത്തുകളും നീലമഷിയിലും. ഇതുമാത്രം ചുമന്നത്‌ ആയതു യാദ്ൃശ്ചികമാണെന്ന്‌ തോന്നുന്നില്ല. അതുവായിച്ചാല്‍ അതിന്റെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാകുകയും ചെയ്യും.

… സരിത ഒരിയ്ക്കലും എന്റെ ഹൃദയകവാടം കടന്ന്‌ ഉള്ളില്‍ വന്നിട്ടില്ല. ഞാന്‍ മലര്‍ക്കെ തുറന്നു വച്ചിരിയ്ക്കയായിരുന്നു. പക്ഷെ, ഇവിടെ കയറാന്‍ ഗുരുവായൂര്‍ക്ഷേത്രത്തിലേതു പോലെ
നീണ്ട ക്യൂവിലെ വിഘ്നങ്ങളോ, തന്ത്രികളുടെ അയിത്താചാരപ്രശ്നങ്ങളോ, തൊട്ടുകൂടായ്മയോ,
തീണ്ടിക്കൂടായ്മയോ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു.

എന്നിട്ടും അവളൊരു സാധാരണ ഭക്തയെപ്പോലെ ശ്രീകോവിലിനുമുന്നില്‍ ദീപാരാധനയ്ക്കുള്ള നടതുറക്കുന്നതും കാത്തുനില്ക്കുകമാത്രമേ ചെയ്യുന്നുള്ളൂ. അവള്‍ക്ക്‌ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച്‌, ജീവികളെ കുറിച്ചോ, ജീവചൈതന്യത്തെകുറിച്ചോ ഒന്നുമറിയില്ല. സ്നേഹമെന്തെന്നോസ്‌നേഹത്തിന്റെ ഗന്ധങ്ങളെന്തെന്നോ മാധുര്യമെ ന്തെന്നോ അന്യമാണ്‌. യഥാര്‍ത്തില്‍ അവള്‍ ഗ്രാമത്തില്‍ വളര്‍ന്ന ഒരണു കുടുബത്തിലെ ഒരംഗം മാത്രമാണ്‌. സമൂഹത്തിലെ സംസ്ക്കാരസമ്പന്നരെന്ന്‌ അറിയപ്പെടുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരായ അച്ഛനും
അമ്മയ്ക്കും ഉണ്ടായ ഒരേ ഒരു മകള്‍. അതും അവര്‍ അദ്ധ്യാപകരായിരുന്നതിനാല്‍ ബഹുമാനത്തോടെ
ഇടപഴകുന്ന വരെ മാത്രമേ അവള്‍ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ.

അവളുടെ വീടിനടുത്തുതന്നെ, അവളുടെ ബന്ധുക്കള്‍ തന്നെ വേദനിയ്ക്കുകയും വിഷമിയ്ക്കുകയും ചെയ്ത്‌ ജീവീതം തള്ളി നീക്കുന്നത്‌ അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ പെട്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല.
എന്നിരിയ്ക്കിലും അവള്‍ക്ക്‌ സര്‍വ്വകലാശാലയില്‍നിന്നും എഴുതികൊടുത്തൊരു ഡിഗ്രിസര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുണ്ട്‌, പ്രായോഗീക ജീവീതത്തിലെ ആദ്യക്ഷരങ്ങള്‍ പോലും അറിയില്ലെങ്കിലും. ശാരീരീക ബന്ധം പോലും ശരീരത്തിന്റെ ഒരാവശ്യത്തില്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ മാനസ്സീകമായ വികാരതലത്തിലെത്തിയ്ക്കാന്‍
ഇതേവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.

ഇപ്പോഴാണ്‌ ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നത്‌…….രാധേച്ചി വളരെ വ്യക്തമായൊരു ഓയില്‍ പെയിന്റാണ്‌. സരിതയോ ശൈത്ൃത്തിലെ വെളുപ്പാന്‍ കാലത്തെ മൂടല്‍മഞ്ഞുപാളികളിലൂടെ കുറച്ചകലെ കാണുന്നൊരു
നിഴല്‍ രൂപമാണ്‌ ……….

ഞങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷപോലെ അവള്‍ കരയുകയുണ്ടായില്ല. സ്വതവേ അരുണാഭമായിരുന്ന കവിള്‍ കുറച്ചുകൂടിചു വക്കുക മാത്രമേചെയ്തുള്ളൂ. കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ മൂര്‍ച്ച കൂടുകയും.

സരിതയ്ക്ക്‌ എന്തു തോന്നുന്നു. ??”

ഒന്നും തോന്നുന്നില്ല.”

സതീശന്‍ എഴുതിയിരിയ്ക്കുന്നത്‌ നുണയായിട്ട്‌ തോന്നുന്നുണ്ടോ.?””

ഇല്ല.”
എന്തുകൊണ്ട്‌
*എനിയ്ക്കതിനെപ്പറ്റി അറിയില്ല. “”

നിങ്ങളുടെ ജീവീതം സുഖകരമായിരുന്നെ നനാണോ പറയുന്നത്‌
“എന്റെ നോട്ടത്തില്‍. “”
നോട്ടത്തില്‍ എന്നു പറഞ്ഞാല്‍
“എന്റെ ജീവീത വീക്ഷണത്തില്‍. “”

നിങ്ങളുടെ വീക്ഷണത്തിലുള്ള ജീവീതമാണ്‌ നയിച്ചിരുന്നതെന്ന്‌ സാരം. ””
അതെ.”

“അതിനര്‍ത്ഥം നിങ്ങളുടെ വീക്ഷണത്തില്‍ സ്‌നേഹത്തിന്‌ സ്ഥാനമില്ലെന്നാണോ ?””
എന്താണ്‌ നിങ്ങള്‍ ഉദ്ദേശിയ്ക്കുന്ന ഈ സ്നേഹം. ??”

റ?

൭?

റ?

ട്മാനസ്സീകമായൊരു ആകര്‍ഷണമാണ്‌ സ്നേഹമെന്നാണ്‌ ഞങ്ങളുടെ ധാരണ. ആകര്‍ഷിയ്ക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞാല്‍ സ്വാര്‍ത്ഥതയില്ലാതാകുന്നു. സ്വാര്‍ത്ഥത നിശ്ശേഷം
നീങ്ങിക്കഴിയുമ്പോള്‍ആകര്‍ഷിയ്ക്കപ്പെട്ട വ്യക്തിത്വങ്ങള്‍ ഒന്നായിത്തീരുന്നു.””

്ഞാനതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും ആലോചിച്ചിട്ടില്ല. ഞാന്‍എനിയ്ക്കറിയാവുന്ന വിധത്തില്‍

സ്‌നേഹിച്ചിട്ടുണ്ട്‌, ജീവിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഇനിയും അഭിമാനത്തോടടെ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുട്ടിയെ

പ്രസവിച്ച്‌ വളര്‍ത്തുവാന്‍ തന്നെയാണ്‌ ഉദ്ദേശിയ്ക്കുന്നതും””.
യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അപ്പോള്‍ മാത്രമാണ്‌ സരിത ഗര്‍ഭിണിയാണെന്നും, അടിവയറിന്‌
തടിപ്പുണ്ടെന്നറിയുന്നതും.

നിങ്ങള്‍ പറയുന്നതില്‍ നിന്നും മനസ്സിലാകുന്നത്‌, സതീശന്‍ ഭര്‍ത്താവായിരുന്നതില്‍ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു എന്നാണ്‌. “”
“അതെ ഞാനഭിമാനം കൊള്ളുന്നു. ഈ നാടിനു വേണ്ടി, നാട്ടുകാര്‍ക്കു വേണ്ടി അദ്ദേഹം പലതും

ചെയ്തിട്ടു ണ്ടെന്നതില്‍……. “”

ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആര്‍ത്തു ചിരിയ്ക്കാനാണ്‌ തോന്നിയത്‌,മനുഷ്യന്റെനാട്യവുംസ്വാര്‍ത്ഥതയും ഓര്‍ത്ത്‌.
സരിത ഭര്‍ത്താവിന്റെ മരണ ശേഷവും അയാളിലെ ഭാതീകമായ നേട്ടങ്ങളാണ്‌ കാംക്ഷയ്ക്കുന്നത്‌.

ഇവള്‍ സരിത….

ഒരു സാധാരണ പെണ്ണ്‌,

ഇരുപത്തിയേഴു വയസ്സ്‌, ഇരു നിറം, കറുത്ത്‌ ഉള്ളുള്ള നിതംബം മൂടിക്കിടക്കുന്നമുടി, വീതി കുറഞ്ഞ നെറ്റി, പകുത്ത്‌ ചീകി സീമന്ത രേഖയില്‍ എന്നോ തൊട്ട സിന്ദൂരച്ചുവപ്പ്‌, അല്പം ചാരനിറമുള്ള
കണ്ണുകള്‍, ഭംഗിയാര്‍ന്ന നാസിക, നനവാര്‍ന്ന ചുണ്ടുകള്‍, തുടുത്ത കവിളുകള്‍, സമൃദ്ധമായ മാറിടം, ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ട്‌, ജംഘനം, നിതംബം, തുടകള്‍, നാച്ചുറല്‍ കളര്‍ നെയില്‍ പോളീഷില്‍ തിളങ്ങുന്ന നഖമുള്ള പാദങ്ങള്‍, അഞ്ചടി മൂന്നിഞ്ച്‌ ഉയരം…

മനസ്സിലിട്ട്‌ ലാളിച്ചാല്‍ മോഹമുണര്‍ത്തുന്ന പെണ്ണ്‌…

ഇപ്പോള്‍ പറഞ്ഞത്‌ നമ്മള്‍, പുരുഷന്മാരുടെ വീക്ഷണങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളുമാണ്‌. സ്ത്രീയെ ഭോഗവസ്തുവായിട്ടാണല്ലോ നമുക്ക്‌ കാണാന്‍ കഴിയുന്നത്‌.

ഏതു ജീവജാലത്തിന്റെ സംസ്ക്കാരത്തിലാണ്‌ സ്ത്രീ പുരുഷന്റെ ഭോഗവസ്തു
അല്ലാത്തത്‌…………. പ്രകൃതിയില്‍ നാം കാണുന്ന മനുഷ്യനൊഴികെയുള്ള എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും സ്ത്രീ
പുരുഷ ബന്ധം സൂക്ഷിയ്ക്കുന്നത്‌ ഭോഗത്തിലൂടെയാണ്‌. അവരുടെ അടുപ്പവും അതിനു വേണ്ടി
മാത്രമാണ്‌.

വേണ്ട, ആരും നെറ്റി ചുളിയ്ക്കേണ്ട, ഞങ്ങള്‍ ഒരു വിവാദത്തിനായിട്ട്‌ പറഞ്ഞതല്ല. ഞങ്ങള്‍
കാണുന്ന പ്രകൃതി നിയമത്തെക്കുറിച്ച്‌ പറഞ്ഞുവെന്നു മാത്രം. എങ്കിലും ഒന്നു ചോദിച്ചു

ഭോഗത്തിന്റെ തൃഷ്ണയില്ലെങ്കില്‍, അവാച്യമായ അനുഭൂതിയില്ലെങ്കില്‍ സ്ത്രീയെന്നും പുരുഷനെന്നും തിരുവുകള്‍ ഉണ്ടാകുമോ ? ഉണ്ടായാല്‍ തന്നെ പരസ്പരം തിരിച്ചറിയുമോ……………?
ആകര്‍ഷിക്കപ്പെടു മോ, കാന്തത്താലെന്ന പ്പോലെ ബന്ധിക്കപ്പെടുമോ?

നാം കാണുന്ന ബന്ധങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുമോ?

അറിയുന്ന സംസ്ക്കാരങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുമോ?

ഇല്ല.

സത്തെ ഞങ്ങളുടെ അറിവ്‌, കണ്ടെത്തലുകള്‍ നാളെ മാറിയെന്നിരിയ്ക്കാം. ചിന്തിയ്ക്കുന്ന ഒരു വൃക്തിയ്ക്കും തന്റെ അറിവുകളെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്താനാവില്ല.

സ്ഥിരീകരിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ കഴിയുമെന്നു കരുതിയാണ്‌ നമ്മള്‍ കമ്മ്യൂണിസത്തില്‍ വിശ്വാസമര്‍പ്പിച്ചത്‌. എത്രയെത്ര മതങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും കഴിഞ്ഞായിരുന്നു അവിടെ എത്തിപ്പെട്ടത്‌
എന്നിട്ടോ………………… നാം പരിണമിയ്ക്കപ്പെടുകയാണ്‌.

എന്നിരിയ്ക്കിലും ഇനിയും വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങള്‍ വേണ്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു. അതു നമ്മള്‍ ഒന്നിച്ചു നില്ക്കുന്നതിനു വേണ്ടി, സമൂഹമായി വര്‍ത്തിയ്ക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ്‌. വിശ്വാസങ്ങള്‍ നമ്മളെ ബന്ധിച്ചു നിര്‍ത്തുന്ന പാശങ്ങളാണ്‌.

പക്ഷെ, ഇവിടെ നമ്മള്‍ നില്ക്കുന്നത്‌ സതീശനെ കുറിച്ച്‌ അറിയുന്നതിനായിട്ടാണ്‌. മുന്നില്‍

1)

സരിതയെ നിര്‍ത്തിയിരിയ്ക്കുന്നത്‌ വിചാരണ ചെയ്യുന്നതിനാണ്‌……………………
സരിതെ അന്ന്‌ സതീശന്‍ എപ്പേഴാണ്‌ വന്നത്‌ 2″
“രാത്രി പ്രന്തണ്ടുമണിയായികാണും. ‘”
“അതുവരെ എന്തെടുക്ഷ്വാര്‍ന്നെന്ന്‌ നിങ്ങള്‍ ചേദിച്ചില്ലെ 2″
“ചോദിച്ചു. “”
ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ലേ?
ഇല്ല”
“എന്തുകൊണ്ട്‌ 2″
“അത്‌ അങ്ങോട്ട്‌ തന്നെ ചോദിയ്ക്കണ…….

ലെ

൭൮…………………. അതു ഞങ്ങക്കറിയാം. പക്ഷെ, സരിതയ്ക്ക്‌ പറയാനുള്ളത്‌ കേള്‍ക്കാനാണ്‌
ചേദിച്ചത്‌.

“എനിയ്ക്കൊന്നും പറയാനില്ല.

“കിടക്കും മുമ്പ്‌ സതീശന്‍ ഈണു കഴിച്ചോ?”

ഇല്ല…………..

“എന്നാ കാരണം?”

“കഴിച്ചിട്ടാ വന്നതെന്നു പറഞ്ഞു. ‘”
“എവിടന്നാണെന്ന്‌ തെരക്കിയില്ലേ……….. 9
ഇല്ല.

“അതെന്നാ തെരക്കാതിരുന്നെ ?””

“രാത്രി വൈകിവരുമ്പോ കൂടെയുള്ളവരുമൊത്ത്‌ ആഹാരം കഴിച്ചിട്ടേ വരാറുള്ളു.”

“ഒന്നും കഴിയ്ക്കുന്നില്ലേയെന്നു ചോദിച്ചില്ലേ……………….. ന്‌

ലല മമ

മമ

“ വൈകിയെത്തിയതിലുള്ള ദേഷ്യത്തില്‍ സരിത കതക്‌ തുറന്നുകൊടുത്തിട്ട്‌ തുള്ളി വിറച്ച്‌

കട്ടിലില്‍ പോയി കിടന്നു എന്നതല്ലേ നേര്‌……..?
സരിത രുദ്രയെ പ്പോലെ കണ്ണുകള്‍ ചുവപ്പിച്ചു. കാണുന്ന ആര്‍ക്കും പചിരിയ്ക്കാനേ തോന്നുകയുള്ളൂ.

പിന്നെ എപ്പോഴാണ്‌ സതീശന്‍ കട്ടിലില്‍നിന്നും എഴുന്നേറ്റു പോയത്‌. ”
“എനിയ്ക്കറിയില്ല. ഞാനൊറക്കമാര്‍ന്നു.”’

മമ

രാധേച്ചി ഓര്‍മ്മിച്ചു. “അവന്‍ അപ്പോ യാത്ര പറയാന്‍വന്നതാരുന്നുല്ലേ………….. മിനിയാന്ന്‌
രാത്രീല്‌……………………… ന്‌

രാത്രിയില്‍, സരിത ഉറങ്ങികിടക്കുമ്പേള്‍ അവന്‍ എഴുന്നേറ്റ്‌ ആദ്യം ചെന്നിരിയ്ക്കുന്നത്‌ രാധയുടെ അടുത്തായിരുന്നു. വാര്‍ത്തകേട്ടപ്പോള്‍ രാധ പശുവിന്‌ കാടിയും കാലിത്തീറ്റയും

കൂട്ടികലര്‍ത്തികൊടുത്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചരുവത്തിലെ വെള്ളത്തില്‍ നിന്നും കൈ എടുത്തു എഴുന്നേറ്റ രാധ പശുവിന്റെ കാല്‍ക്കല്‍ തന്നെ വീഴുകയായിരുന്നു.

മൂന്നുനാള്‍ ആശുപ്ത്രിയിലെ കിടക്കയില്‍ ബോധമില്ലാതെ കിടന്നു. ബോധമുണര്‍ന്നപ്പോള്‍ കരഞ്ഞു………… നിശ്ശൂബ്ദമായിട്ട്‌. അലമുറയിടാന്‍ അവള്‍ക്ക്‌ സതീശനുമായിട്ട്‌ നിയമപരമായ
ബന്ധങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ………… അയല്‍ വാസികളും സതീശന്റെ ബന്ധുക്കളും ചേദ്യങ്ങള്‍
ചോദിച്ച്‌ ക്രുശിയ്ക്കുകയും ചെയ്യാം.

നിശ്ശബ്ദമായി തേങ്ങി തേങ്ങി നാലഞ്ചുനാളുകള്‍ ഉറങ്ങിയപ്പേള്‍ രാധയുടെ മനസ്സ്‌ ശാന്തമായി വന്നു.

“രാധേച്ചി അവനെപ്പോഴാ വന്നതെന്നറിയുമോ? ””

“രാത്രി വളരെ ഇരുട്ടിട്ടാ……. 7

“എന്നാലും…………….. ന

“കറുത്തപക്ഷമല്ലാര്‍ന്നോ….മാനത്ത്‌ ച്ന്ദ്രനെത്തുംവരെ അവന്‍ കാത്തിരിക്ഷ്വാര്‍ന്നു…..

“അവന്റെ മുഖം മ്ലാനമാരുന്നോ ?”‘

“ആരുന്നു……………… അവന്‍ മുഖം എന്റെ മടിയില്‍ പൂഴ്ത്തി തേങ്ങീര്‍ന്നു…………….. ‘”

എന്നിട്ടും ചേച്ചിക്കൊന്നും തോന്നില്ലേ…….. ഴ്‌

“ഇല്ല……… അവനങ്ങനാര്‍ന്നു………… വേദനിയ്ക്കു മ്പോ………. എന്റെ അടുത്ത്‌ വന്ന്‌ അങ്ങനെ ചെയ്യാര്‍ന്നു………….. ചെറുപ്പത്തിലും അവന്റമ്മച്ചിയും അച്ഛനും തല്ലുമ്പോളും അങ്ങനാര്‍ന്നു……………. ലി

പക്ഷെ, ഇന്നു സതീശന്‍ അന്നത്തെ കൊച്ചുകുട്ടിയാര്‍ന്നില്ല…………ഉവ്വോ ?””

“അതുനിങ്ങക്കാണ്‌ എനിയ്ക്കവന്‍ കൊച്ചുകുട്ടിതന്നെയാര്‍ന്നു എന്നും……………… എന്റെ സ്നേഹത്തിനായി, ലാളനയ്ക്കായി, എന്റെ തലോടലിനായി അവനെത്ര നേരം വേണേലും

കാത്തിരിക്ഷ്വാര്‍ന്നു……. ””
“എന്നിട്ട്‌ ചേച്ചിയ്ക്കുപോലും അവന്റെ ഉള്ളം കാണാനായില്ല…” ”
“ഇല്ല…ആയില്ല…അവന്റെ കണ്‍ കോണിലൊരു കലക്കം വന്നാ, അവന്റെ കാലേലൊരു പോറലു

വന്നാ എനിക്കറിയാര്‍ന്നു…പക്ഷെ, അന്ന്‌…”
രാധേച്ചി കൈകളില്‍ മുഖം പൂഴ്ത്തി…

സുകുമാരന്‌ യാതൊരു വിധ ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളുമില്ലായിരുന്നു. അയാള്‍ സാധാരണപോലെതന്നെ ടീ.വിയുടെ മുന്നിലിരുന്നു. സതീശന്‍ സ്റ്റോക്കു ചെയ്തഇനിയും
തീര്‍ന്നിട്ടില്ലാത്തതു കാരണം, അവകളെ ഉപയോഗിച്ചു കൊണ്ടുമിരുന്നു. എന്നാല്‍ ടി.വി ഓണ്‍

ചെയ്തിരുന്നില്ല. അഞ്ചെട്ടുദിവസങ്ങള്‍ കൊണ്ടുതന്നെ തുടയ്ക്കാതെയും കവര്‍കൊണ്ടുമൂടാതെയും
ഇരുന്നതിനാല്‍ പൊടിയും മാറാലയും പിടിച്ച്‌ സ്ക്രീനില്‍ നരച്ചനിറം വീണിരിയ്ക്കുന്നു.

സതീശന്‍ പോയിക്കഴിഞ്ഞ്‌ പത്തുദിവസങ്ങള്‍ പിന്നിട്ടപ്പോള്‍ സുകുമാരന്‍ തയ്യല്‍ കട തുറന്നു. അലവലാതിയായി കിടന്നിരുന്ന വെട്ടുപീസുകളും സതീശന്‍ എഴുതിയിരുന്ന അളവു ബുക്കുകളും
പൊടിപടലങ്ങളും മാറാലയും പുറത്താക്കി വൈറ്റ്‌ വാഷ്‌ ചെയ്ത്‌ അയാള്‍ ജോലിയില്‍ പ്രവേശിച്ചു. സതീശന്റെ സ്നേഹിതരായ ഞങ്ങള്‍ കാഴ്ചക്കാരായി നോക്കിനിന്നു. അയാളോട്‌ സഹായം വേണോ എന്നുചോദിയ്ക്കാന്‍ പൊലും മനക്കരുത്ത്‌ ഞങ്ങള്‍ക്കില്ലായിരുന്നു.

സതീശന്റെ അമ്മ അപ്രതീക്ഷതമായികിട്ടിയ ആഘാതത്തില്‍ നിന്നും മോചിതയാകാതെ ദിവസത്തിന്റെ ഏറിയസമയവും മുറ്റത്തേയ്ക്കിറങ്ങുന്ന ഉമ്മറനടയില്‍ വഴിയിലേയ്ക്കു
നോക്കിയിരിയ്ക്കുന്നു. അവര്‍ക്ക്‌ വിശ്വസിയ്ക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല സതീശന്‍ അവിടം വിട്ടു പോയിക്കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു വെന്ന്‌. ഇപ്പോഴും അവിടെയെല്ലാം അവന്‍ നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നുവെന്നു
അവരറിയുന്നു.കൂടിതലായിട്ട്‌ അവര്‍ക്കൊന്നും അറിയുകില്ലസതീശന്റെ ശ്രാദ്ധമൂട്ടുകഴിഞ്ഞ്‌ പിറ്റേന്ന്‌
നേരം പുലര്‍ന്നപ്പോള്‍ തന്നെ സരിത അവളുടെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടേയും കൂടെ പടിയിറങ്ങിയപ്പോഴും
അവരൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവര്‍ക്കൊന്നും പറയാനില്ലായിരുന്നു.

പക്ഷെ, ഞങ്ങള്‍, നാട്ടുകാര്‍ക്ക്‌ പലതും പറായാനുണ്ടായിരുന്നു. സരിതയോടു നേരിട്ടും അല്ലാതെയും പറയുകയും ചെയ്തതാണ്‌, നാട്ടിലാകെ ചര്‍ച്ചചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തതാണ്‌ എന്നിട്ടും
അവള്‍ പോയി.

വീട്ടീലെ പ്രാരാബ്ധങ്ങളും പരാതികളും പറഞ്ഞ്‌ കുറെ നേരം കരഞ്ഞു നിന്നതിനുശേഷം പെണ്‍മക്കളും ഭര്‍ത്താക്കന്മാരും ചെറുമക്കളും പടിയിറങ്ങുന്നതും വിമല കണ്ടിരുന്നു.

അന്ന്‌ ഒരുപാടുനേരം വിമല ആ നടക്കല്ലില്‍ തന്നെയിരുന്നു.യാതൊരു മണങ്ങളും അറിയാതെ…
യാതൊരു ശബ്ദങ്ങളും കേള്‍ക്കാതെ…

വെയിലാറുകയാണ്‌, പടിഞ്ഞാറുനിന്ന്‌ മഞ്ഞപ്പ്‌ പാരില്‍ നിറയുകയാണ്‌…

മഞ്ഞ വെയില്‍ നേരെ കണ്ണുകളില്‍ തറച്ചു തുടങ്ങിയ പ്പോള്‍ അവര്‍ ഒന്നു തലയനക്കി….

ആരുടേയോ ഒപ്പം പുറത്തേയ്ക്കു പോയ സുകുമാരന്‍ തിരിച്ചെത്തിയിരുന്നില്ല. വീടിന്റെ ഉള്ളില്‍ ഒരനക്കം, എന്തോ വേവുന്നതിന്റെ മണം…

അവര്‍ തിരിഞ്ഞ്‌ വീടിന്റെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക്‌ നോക്കി, എല്ലാ വാതിലുകളും ജനലുകളും തുറന്നു
കിടക്കുന്നു…

കാല്‍ മുട്ടില്‍ കൈകുത്തി എഴുന്നേറ്റ്‌ വരാന്തയിലേയ്ക്ക്‌ കയറുമ്പോഴാണ്‌ അകത്തുനിന്നും രാധ വരുന്നത്‌ കണ്ടത്‌. അവള്‍ അടുത്തെത്തി വിമലയുടെ മുന്നില്‍, കണ്ണുകളില്‍ നോക്കിനിന്നു.

“അമ്മേ…. ഞാമ്പോണില്ലാട്ടോ… ഞാനുണ്ടാകും അമ്മയ്ക്ക്‌… ‘”
വിമല അവളെ ശക്തിയായി തന്നിലേയ്ക്കടുപ്പിച്ചു.

“എന്റെ മോന്‍ എന്തിനാ ചെയ്തതെന്ന്‌ മോക്കറിയ്യോ…. “”

“ഇല്ലാ…എ നിയ്ക്കൊന്നുമറിയില്ല.

അവളെ ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ സതീശന്റെ ഗന്ധം വിമല അറിയുന്നതുപോലെ…. രാധയുടെ കണ്ണുകളില്‍ സതീശന്റെ കണ്ണുകളെ കണ്ടതു പോലെ….അത്‌ അവളുടെ ശബ്ദം അല്ലാത്തതു പോലെ… രാധയല്ലായിത്‌ സതീശനാണ്‌….എന്ന്‌ വിമലയുടെ മനം പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു.

വിമല കരയുകയാണ്‌……

രാധയും…

വിമലയ്ക്കറിയും രാധമാത്രമേ അവനെ നേഹിച്ചിരുന്നുള്ളുവെന്ന്‌, ഒന്നും ആവശ്യപ്പെടാതെ………

തികച്ചും യാദൃശ്ചികമായൊരു ദിവസം മങ്കാവുടിയില്‍ നിന്നും ഒരു വാര്‍ത്ത കൊണ്ടിപ്പാടത്തെത്തി. കൊണ്ടിപ്പാടത്തുകാരതിന്റെ വിശദാംശങ്ങള്‍ അറിയുമ്പോഴേയ്ക്കും പത്രങ്ങളും
റേഡിയോകളും ടീ.വികളും അത്‌ ലോകരെ അറിയിച്ചു, അവര്‍ക്ക്‌ അതൊരു ഉത്സവമായി…

അതൊരു സ്മാര്‍ത്ത വിചാരത്തിന്റെ കഥയായിരുന്നു. സ്മാര്‍ത്ത വിചാരം അരങ്ങേറിയിരിയ്ക്കുന്നത്‌ സതീശന്‍ മരിയ്ക്കുന്നതിന്റെ രണ്ടു ദിവസം മുമ്പായിരുന്നു.

നഗരത്തിലെ ഒരു നല്ല ഹോട്ടല്‍ മുറിയിലേയ്ക്ക്‌ വേണ്ടപ്പെട്ട ചിലര്‍ സതീശനെ വിളിച്ചു വരുത്തുകയായിരുന്നു. അവനെത്തുമ്പോള്‍ വിളിച്ചു വരുത്തിയവര്‍ കൂടാതെ നഗരം ഭരിയ്ക്കുന്ന
പോലീസുദ്യോഗസ്ഥരും പ്രമുഖ പ്രതങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികളും ഒരു സ്ത്രീയും, അവരുടെ സ്‌ക്കൂള്‍ യൂണിഫോമിട്ട ഒരുപെണ്‍കുട്ടിയും, അവരുടെ സംരക്ഷകനാണെന്ന്‌ തോന്നിയ്ക്കുന്ന ക്രൂരമുഖമുള്ള ഒരു മധ്ൃവയസ്ക്കനുമുണ്ടായിരുന്നു.

അവരെല്ലാം സതീശനെ പ്രതീക്ഷിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്നുപറഞ്ഞാല്‍ അവരെല്ലാം
സ്വീകരണത്തിന്‌ തയ്യാറായി നില്‍ക്കുക യായിരുന്നു.

അത്യാവശ്യം മുഖവുരയും പരിചയപ്പെടുത്തലുകളും ഒരു ഗ്ലാസ്സ്‌ നാരങ്ങാനീരും കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പ്രധാന പോലീസുദ്യോഗസ്ഥന്‍ കാര്ൃത്തിലേയ്ക്ക്‌ വന്നു.
സതീശാ……………. ഇതൊരു പീഡനക്കേസാ……… താനും അതിലൊണ്ടെന്നാ ഈ പെങ്കൊച്ചുപറയുന്നെ……………….
ഐസ്സ്‌ ഇട്ട്‌ തണുപ്പിച്ച ജൂസ്സ്‌ അവന്റെ ഉള്ളില്‍ കിടന്ന്‌ തിളച്ചു മറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകണം, ഞെട്ടലില്‍ അധികരിച്ച ശരീര താപം കൊണ്ട്‌. നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പലയിടങ്ങളിലുമുള്ള അടയാളങ്ങളൊക്കെ അക്കൊച്ച്‌ ഓര്‍ത്ത്‌ വച്ചിട്ടൊണ്ടാരുന്നു. നീയൊരു ദെവസം മുങ്ങിയില്ലെ…… ഇലക്ഷന്‍ കഴിഞ്ഞ ഒടനെ. അന്ന്‌ ഇവടെ കൂടെ ആയിരുന്നുവല്ലെ……….. ഈ നില്‍ക്കുന്ന വര്‍ക്കിക്കുഞ്ഞിന്റെ റബ്ബര്‍ എസ്റ്ററേറ്റിലുളള ബംഗ്ലാവിലാരുന്നു

അല്ലെ…… വര്‍ക്കിക്കുഞ്ഞ്‌ ഏര്‍പ്പാടാക്കിയതു കൊണ്ട്‌ കൊഴപ്പമില്ലെന്നും കരുതീയല്ലെ….. ‘ സതീശന്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാമുഖങ്ങളും മാറിമാറി നോക്കി. അവരെല്ലാവരും കൂടി ഒരുക്കിയ കുരുക്കും കണ്ടറിഞ്ഞു.

സതീശാ……. നിങ്ങളൊന്നു കൊണ്ടും വെഷമിയ്ക്കണ്ട……. നീ മാത്രമൊന്നുമല്ല ഈ കേസിലൊളളത്‌. ഈ നില്‍ക്കുന്ന വര്‍ക്കിക്കുഞ്ഞും ഓഈസേപ്പും പിന്നെ ആ പെങ്കൊച്ചിനെ
പഠിപ്പിയ്ക്കുന്ന രണ്ടുസാറന്‍മാരും ഒക്കെയൊണ്ട്‌…… നമുക്ക്‌ വേണ്ടതുപോലെയൊക്കെ ചെയ്യാം……

പക്ഷെ, നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യണം. ചെയര്‍മാനാകാനുള്ള ആഗ്രഹമൊക്കെ കളഞ്ഞ്‌ ഇവരുടെ കൂടെ അങ്ങ്‌ ചേര്‍ന്നോ….. ബാക്കി ഒക്കെ ഞങ്ങള്‌ ശരിയാക്കിക്കൊളളാം……..

ഇപ്പോള്‍ ഞങ്ങളോര്‍മ്മിയ്ക്കുന്നത്‌ സതീശന്റെ കുറിപ്പ്‌ പുസ്തകത്തിലെ ശ്രദ്ധിയ്ക്കാതെ വിട്ടു കളഞ്ഞ വാക്കുകളെയാണ്‌.

“ഞാനെന്നും ഒറ്റപ്പെട്ടവനാണെന്ന ബോധമാണ്‌ മനസ്സില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നത്‌, ഒരു ദൈവത്തേയും ഭജിയ്ക്കാതെ, ഒരു ഇസത്തെയും ഭുജിയ്ക്കാതെ, ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്പാര്‍ട്ടിയേയും ചുമക്കാതെ, ഒരു ജാതിക്കോമരത്തിന്റെയും തുണ വാങ്ങാതെ, ഒന്നിനോടും ചായ്വില്ലാതെ , അടുത്തഒരു സുഹൃത്തു പോലുമില്ലാതെ………….. ‘


image_pdfimage_printഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക

Spread the love

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *