അമ്മ

Spread the love

image_pdfimage_printഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക

ഇത്‌ മാലതി, സതീശന്റെ അമ്മ.

അമ്പത്തിയഞ്ച്‌ വയസ്സ്‌, വെളുത്തനിറം, വട്ടമുഖം, മലയാളം മാത്രം അറിയും.

കാരണം പഴയ രണ്ടാംക്ലാസ്സുവരെയാണ്‌ വിദ്യാഭ്യാസം. നാരായണന്റെ മകള്‍ക്ക്‌ അതില്‍ക്കൂടുതല്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു. അവരുടെ ചെറുപ്പക്കാലത്ത്‌ പെണ്‍ക്കുട്ടികള്‍ സ്വപ്നം കാണാറില്ലായിരുന്നു. സ്വപ്നങ്ങള്‍ കാണുന്നവരാണല്ലോ സ്ക്കൂളദ്ധ്യാപികയാവണം,
സര്‍ക്കാരുഗുമസ്ഥ ആകണമെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നുള്ളു. മറ്റു വാക്കുകളില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ സ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടും കാര്യമില്ലായിരുന്നു.

മലയാളത്തുനാടിന്റെ തെക്കുക്കിഴക്കന്‍ മലഞ്ചെരുവില്‍ റബ്ബര്‍ രാജാക്കന്മാരുടെ നാട്ടിലാണ്‌ മാലതി പിറന്നു വളര്‍ന്നത്‌. റബ്ബര്‍ രാജാക്കന്മാരെന്ന വിശേഷണം ഇന്നത്തെ കാലാവസ്ഥയ്ക്ക്‌ ഭൂഷണമല്ലെങ്കിലും യോജ്യമായിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു. പുതുപുത്തന്‍ മാരുതിക്കാറില്‍ സ്ക്കോച്ചു
വിസ്ക്കിയുടെ ഫുള്‍ബോട്ടിലുമായി, റബ്ബര്‍കറപുരണ്ട വസ്ത്രങ്ങളുമായി റബ്ബര്‍ചണ്ടി ചീഞ്ഞമണ വുമായി
പാലാ പൊന്‍കുന്നം പട്ടണങ്ങളില്‍ കണ്ടിരുന്ന ചെറുപ്പക്കാരെ നമ്മള്‍ മറന്നിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ അവര്‍
ആനകൊട്ടിലില്‍ തന്നെ കഴിയട്ടെ.

അവിടെ മാലതിയുടെ വംശക്കാര്‍ വളരെപേരുണ്ട്‌. മാലതിയുടെ അച്ഛന്‍ നാരായണന്‍, നാരായണന്റെ ജേഷ്ഠാനുജന്മാര്‍,മുത്തശ്ശൂന്മാരും, മുത്തശ്ശിമാരും, അമ്മാവന്മാരും, അമ്മായിമാരും, കൊച്ചച്ഛന്മാരും, കൊച്ഛമ്മമാരും, മക്കളും മരുമക്കളു മൊക്കെയായിട്ട്‌……..

പക്ഷെ, അവരൊന്നും റബ്ബര്‍ മുതലാളിമാരല്ല. റബ്ബര്‍ മുതലാളികള്‍, ക്രിസ്ത്യാനികളും, മുസ്ലീമുകളും അല്പം ചില നായന്മാരുമൊക്കെയാണ്‌.

എങ്കില്‍ ഇവരാരെന്ന്‌ അറിയേണ്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു. തൊഴിലുകൊണ്ടു നോക്കാമെന്നുവച്ചാലോ കൃഷിപ്പണിക്കാര്‍, കല്‍പ്പണിക്കാര്‍, കയ്യാലകെട്ടുകാര്‍, റബ്ബര്‍വെട്ടുകാര്‍, മരപ്പണിക്കാര്‍………..

അവരോടു ചോദിയ്ക്കാമെന്നുവച്ചാലോ…………

ങാ …………….. ഞങ്ങളെവിടപ്പാ…………. ഞങ്ങളിങ്ങനെയൊക്കെ ജീവിച്ചുപോട്ടെ………………

പൊയ്ക്കോട്ടെ, പോകണ്ട എന്നൊന്നും ഞങ്ങള്‍ പറയുന്നില്ല. ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ അറിയേണ്ടത്‌, നിങ്ങള്‍ക്കും അറിയേണ്ടത്‌ ദൈവം മനുസ്മൃതിവഴി ഉണ്ടാക്കി വച്ചിരിയ്ക്കുന്ന തെന്നു പറയുന്നത്‌
സാക്ഷാല്‍ കാണപ്പെട്ട ദൈവങ്ങളായ ബ്രാഹ്മണര്‍ തരം തിരിച്ചുകൊടുത്തിട്ടുള്ള വര്‍ണ്ണവ്യവസ്ഥയില്‍,
ജാതീവ്യവസ്ഥയില്‍ എവിടെ നില്ക്കുന്നു എന്നതാണ്‌.

ബ്രാഹ്മാവിന്റെ മുഖത്തുനിന്നും ചാടിയവനോ ?

ബാഹുക്കളില്‍നിന്നും ഈര്‍ന്നിറങ്ങിയതോ?

ഉദരം പിളര്‍ന്നുവന്നവനോ?

അതോ പാദം ഉരഞ്ഞുപൊട്ടി പിറന്നവനോ ?

അതുമല്ലെങ്കില്‍ ആദിവാസിയായ ദ്രാവിഡനോ ?

ഉത്തരമില്ല, ഒന്നിനും.

കാരണം അവര്‍ക്കറിയില്ല. ഈ പ്രാഹ്മാവാരെന്ന്‌, മനുവാരെന്ന്‌, മനുവുണ്ടാക്കിയ മനുസ്മൃതിയെന്തെന്ന്‌………………

( മേല്‍ സൂചനകളിലെ ഹാസ്യം ഞങ്ങളുടെ വകയാണ്‌. ആ ഹാസ്ൃത്തെ ചകങ്കുറപ്പുള്ളവര്‍ക്ക്‌ സഹിയ്ക്കാം, സഹിക്കാതെയിരിയ്ക്കാം, ഞങ്ങളോട്‌ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിയ്ക്കാം. )

ഞങ്ങള്‍കൊണ്ടിപ്പാടത്തുകാരുടെ അന്വേഷണം എങ്ങും എത്തിയില്ല. അതിനാല്‍ സതീശന്‍ പ്രായപുര്‍ത്തിയാകുന്നതു വരെ മേല്‍ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക്‌
ഉത്തരംകണ്ടെത്താനാകാതെ മനസ്സു പുഴുത്തു കഴിഞ്ഞുകൂടി. സതീശന്‍ പ്രായപൂര്‍ത്തിയായികഴിഞ്ഞ പ്പോള്‍ അവനെ ചോദ്യം ചെയ്ത്‌ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവില്‍
ചരിത്ര രേഖകളില്ലാത്ത ചരിത്രകഥ അവന്‍ ഞങ്ങളോടു പറഞ്ഞു………….

കം ഞാന്‍ വില്‍ക്കുറുപ്പ്‌, വില്‍ക്കുറുപ്പ്‌ ഒരു ഗോത്രമായിരുന്നു. ദ്രാവിഡഗോത്രം. വില്ല “ഒരു വാദ്യോപകരണമാക്കി സ്വയം പാട്ടുകള്‍ പാടി, മറ്റുഗോത്രക്കാരില്‍നിന്നും അവര്‍
വൃത്യസ്തതകാണിച്ചിരുന്നു.

നമ്പൂതിരിമാരുടെ അധിനിവേശത്തിന്‌ ശേഷമെന്നെങ്കിലുമായിരിയ്ക്കണം വില്‍ക്കുറുപ്പ്‌ എന്ന
നാമം ഉണ്ടായത്‌. നാമകരണങ്ങളൊക്കെ നടത്താന്‍ അക്കാലത്ത്വകതിരുവുണ്ടായിരുന്നത്‌ അവര്‍ക്ക്‌
മാത്രമായി

രുന്നല്ലോ ! അല്ലെങ്കില്‍ ആവശ്യക്കാരും അവരുമാത്രമായിരുന്നു. നമ്പൂരിമാരേക്കാള്‍ മുമ്പിവിടെ റോമാക്കാര്‍ വഴി ക്രിസ്ത്യാനികളും അറബികള്‍ വഴി മുസ്ലീങ്ങളും എത്തിയിരുന്നു. പക്ഷെ, അവര്‍
സ്ഥിരതാമസ്സുക്കാരായിട്ടെത്തിയവരായിരുന്നില്ല. അവര്‍ക്ക്‌ വേണ്ടിയിരുന്നത്‌ സുഗസ്ധ്ദ്രവ്യങ്ങളും മലഞ്ചരക്കുകളും മാത്രമായിരുന്നു, അവരുടെ ഓരോ സങ്കരവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ ഇവിടെ ഉടലെടുത്തു എന്നിരിയ്ക്കിലും.

നമ്പൂരിമാരുടെ വരവിനു ശേഷമാണീ നാട്ടില്‍ വിപുലമായ കൃഷികളുണ്ടായതും വിളവെടുപ്പുണ്ടായിട്ടുള്ളതും.അതിന്‌ മുമ്പ്‌ കാട്ടുഫലങ്ങള്‍ തിന്നും, കാട്ടുജീവികളെയും മത്സ്യവും തിന്ന്‌
കഴിഞ്ഞിരുന്ന വരായിരുന്നു അധികവും. അത്യാവശ്യം കൃഷിചെയ്തിരുന്ന വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല
എന്നുപറയുന്നില്ല. ഈ മലയാളരാജ്യത്തിന്റെ ഏറിയപങ്കും വലിയ മലകളും അഗാധഗര്‍ത്തങ്ങളും വന്യമൃഗങ്ങളും നിറഞ്ഞ വനാന്തരങ്ങളായിരുന്നു.

അപ്രകാരമുള്ള ദൂസാഹചര്യത്തില്‍ എവിടെയോപാര്‍ത്തിരുന്ന ഒരു ചെറിയ സമൂഹമായിരുന്നു എന്റെ കുലം, വില്‍ക്കുറുപ്പ്‌. ജീവിതരീതികളും കുടുംബ്ക്രമങ്ങളും ആഹാരരീതികളും
വച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ മദ്ധ്യഭൂപ്രക്യതിയുള്ളിടത്തെ വിടെ യെങ്കിലും ആകാനെ നിവ്യത്തിയുള്ളൂ.

അക്കാലത്ത്‌ നായാടി നടന്നിരുന്ന നായന്മാരും എന്നദ്ധാനവും ചെയ്തു പുലരാന്‍ തയ്യാറായിരുന്ന ഈഴവരും പാടത്ത്‌ കൃഷിചെയ്തിരുന്ന പുലയരും കൂടകെട്ടും മറ്റുമായി നടന്നിരുന്ന
പാണരും കര്‍മ്മ കലാപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ചെയ്തിരുന്ന കമ്മാളരും പറയനും കണിയാനും ഓരോ ഗോത്രക്കാരായിരുന്നു. നമ്പൂരിമാരുടെ അധിനിവേശ ശേഷം അദ്ധ്വാനിയ്ക്കാന്‍ മടിയായിരുന്ന അവര്‍ക്ക്‌ പുലരണമെങ്കില്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ സഹായം വേണ്ടിയിരുന്നു.അതിനായവര്‍ ബൂദ്ധിയും, തന്ത്രവും,
മന്ത്രവും, വിദ്യയും ആയുധങ്ങളാക്കി. ഓരോ ഗോത്രക്കാരെക്കൊണ്ടും ഓരോ പ്രവര്‍ത്തികള്‍ ചെയ്യിച്ചു.
പക്ഷെ, ഇവിടെ വില്‍ക്കുറുപ്പിന്റെ പ്രവര്‍ത്തിയെന്നെന്ന്‌ തിട്ടമില്ല.
എന്താകിലും ഓരോ ഗോത്രക്കാരെ ഏല്‍പ്പിച്ചിരുന്ന ജോലി അവരല്ലാതെ മറ്റാരും ചെയ്തിരുന്നില്ല.
ചെയ്യാന്‍ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. അനുവാദം കൊടുക്കാതിരുന്നത്‌ നമ്പൂരിമാര്‍ മാത്രമായിരുന്നില്ല.
ഓരോരോ ഗോത്രക്കാരും പരസ്പരം ശത്രുക്കളും നേരില്‍ കണ്ടാല്‍ ആക്രമിയ്ക്കുന്നവരും , കൊല്ലുന്നവരും ആയിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ഒരാളുടെ പ്രവര്‍ത്തി മറ്റൊരാള്‍ ചെയ്യാന്‍ സമ്മതിയ്ക്കുന്നത്‌
അസംഭവ്യമായിരുന്നു, ഈ ശത്രുതാ മനോഭാവമാണ്‌ പിന്നീട്‌ അയിത്തമായി മാറിയത്‌.
തൊട്ടുകൂടാത്തവരും തീണ്ടിക്കൂടാത്തവരും ദൃഷ്ടിയില്‍പെട്ടാല്‍ ദോഷമുളളവരുമായിട്ട്‌ പരിണമിച്ചത്‌.

നമ്പൂരിമാര്‍ അടക്കിവച്ചിരുന്ന വിദ്യ നായന്മാരിലേയ്ക്കും, നായന്മാരില്‍ നിന്ന്‌ ഈഴവരിലേയ്ക്കും
മറ്റ്‌ ജാതി സമൂഹങ്ങളിലേയ്ക്കും പകര്‍ന്നു വന്നപ്പോള്‍, അവരെല്ലാം അറിവുള്ളവരായി തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ തങ്ങളെല്ലാം തികഞ്ഞ അന്ധകാരത്തിലായിരുന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നതെന്ന്‌ ഗ്രഹിയ്ക്കുകയും, ആ അറിവ്‌ മോചനത്തിന്റെ ശബ്ദ ഘോഷമായി മാറുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട്‌ എല്ലാ അധ.കൃതനും
സങ്കലിയ്ക്കുകയും മറ്റുള്ള ഗോത്രക്കാരും തങ്ങളെപ്പോലെ മനുഷ്യരാണെന്നും അവരുമായി കൂടിക്കഴിയുന്നതില്‍ തെറ്റില്ലെന്നും, ജോലികള്‍ ചെയ്യുന്നതില്‍ തെറ്റില്ലെന്നും കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു.

ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ വില്‍ക്കുറുപ്പ്‌ ഗോത്രത്തിലെ വാസികളും തൊഴിലുതേടി, പുതിയ വാസസ്ഥലങ്ങള്‍ തേടി ഗോത്രത്തിന്റെ സാങ്കല്പ്പീക ചുവരുകള്‍ക്ക്‌ പുറത്തേയ്ക്ക്‌ വന്നിട്ടുണ്ടാകണം.
ഒരു തൊഴിലിലും വിദഗ്ധരല്ലായിരുന്ന അവര്‍ പലരുടേയും സഹായികളായി പരിണമിയ്ക്കുക യായിരുന്നു. അങ്ങിനെ അവര്‍ പല പല സംസ്ക്കാരങ്ങളുമായി
സങ്കലിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. പിന്നീടവര്‍ ആയോധ കല പഠിപ്പിയ്ക്കുന്നവരും അക്ഷരവിദ്യ പഠിപ്പിയ്ക്കുന്നവരും കര്‍മ്മ കലകള്‍ ചെയ്യുന്നവരും മറ്റു പലതൊഴിലുകള്‍ ചെയ്യുന്നവരുമായി
പരിണമിയ്ക്കുക യായിരുന്നു. അതുവഴി അവര്‍ക്ക്‌ മൂല്യച്ച്യുതിയുണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌. ഇന്നും പഴയ ഗോത്രത്തിന്റെ ആരാധനയെ പുണരുന്ന വരുമുണ്ട്‌, ആധുനീകചിന്താഗതിക്കാരുമുണ്ട്‌………….

നമ്മള്‍ വീണ്ടും മാലതിച്ചേച്ചിയിലേയ്ക്കു വരികയാണ്‌. ഈ ചേച്ചി വിളിയുണ്ടല്ലോ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ ഒരു സ്റ്റൈലാണ്‌. നൂറുവയസ്സുകഴിഞ്ഞ മുത്തശ്ലിയെയും പത്തുവയസ്സുകാരന്‍ ചേച്ചിയെന്നു വിളിക്കുന്നത്‌ കേള്‍ക്കാം. അതിന്റെ ഓചിത്യമൊന്നും ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ബാധകമല്ല, അരോചകമാണെങ്കിലും.

സുകുമാരന്റെ ഭാര്യ മാലതി.

അവര്‍ അമ്പലത്തില്‍ പോയിട്ടുവരികയാണ്‌. സെറ്റുമുണ്ട്‌, കസവുകര, ചുവന്ന ബ്ലൌസ്സ്‌, ചന്ദനക്കുറി വലതുകൈയ്യില്‍ ഇലയില്‍ പ്രസാദം………..

അവര്‍ അത്ര സുന്ദരിയൊന്നുമല്ല. എങ്കിലും, കാണാന്‍ തെറ്റില്ല. അമ്പലത്തില്‍ പോയിതുടങ്ങിയിട്ട്‌ അധികം നാളുകളായിട്ടില്ല. വീട്ടില്‍ സതീശന്റെ ഭരണം നടന്നു തുടങ്ങിയതില്‍ പിന്നീടാണ്‌.

സുകുമാരന്‍ ഒരു യുക്തിവാദിയായിരുന്നു. എ.ടി.കോവുറിന്റെ ലേഖനങ്ങളും, ഇടമറുകിന്റെ പുസ്തകങ്ങളും, ഏതോ ഒരു ജോസഫിന്റെ പ്രതാധിപത്യത്തില്‍ ഇറങ്ങിയിരുന്ന യുക്തിവാദി
മാസികയും വായിച്ചിട്ടുള്ളതിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണ്‌ അങ്ങിനെ സംഭവിച്ചിരുന്നത്‌. അയാളുടെ

കാഴ്ച്ചപ്പാടില്‍ എല്ലാം പ്രകൃതിയില്‍ പിറക്കുകയും അവസാനിയ്ക്കുകയും വിലയം കൊള്ളുകയുംമാണ്‌.

പ്രകൃതിയുടെ ചേഷ്ടകളാല്‍ പിറക്കുന്നു. കുറെ നാള്‍ പ്രകൃതിയുടെ ചേഷ്ടകള്‍ കാണിയ്ക്കുന്നു. ഒടുവില്‍ പ്രകൃതിയുടെ ചേഷ്ടകളില്‍ തന്നെ ഒടുങ്ങുന്നു.

ഒരു ബുദ്ധിയില്‍ ശരിയല്ലേ ?

അതെ!

അപ്പോള്‍ ഒരു ക്ഷേത്രപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുമുന്നില്‍, ഒരു പള്ളിയിലെ അള്‍കത്താരയ്ക്കുമുന്നില്‍, ഒരു മസ്ജിത്തിനുള്ളില്‍ ആണ്‌ എല്ലാം അടങ്ങുന്നതെന്ന്‌ വിശ്വസിച്ചാലോ ?

ഞങ്ങള്‍ അറിയുന്നു, നമുക്ക്ചുറ്റുമുള്ള വിശ്വാസികളില്‍ തൊണ്ണൂറു ശതമാനവും അങ്ങി നെ തന്നെയാണെന്ന്‌, ബാക്കിയുള്ള പത്തുശതമാനം ശക്തിഹീനരായതുകൊണ്ട്‌ ഒന്നും
അറിയാത്തവരെപ്പോലെ, കാണാത്തവരെപ്പോലെ, കേള്‍
ക്കാത്തവരെപ്പോലെ, ഉണ്ടും ഉറങ്ങിയും ഭോഗിച്ചും കഴിഞ്ഞു കൂടുന്നു. തീര്‍ന്നില്ലേ, അത്ര അല്ലെ ഉള്ളൂ
ജീവിതം ?

ചിരി വരുന്നുണ്ടോ, വിളമ്പിയ വിഡ്ഡിത്തം ഓര്‍ത്തിട്ടാണോ, എങ്കില്‍ തെറ്റിയത്‌ നിങ്ങള്‍ക്കാണ്‌………….. നിങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞതുമാത്രമാണ്‌ അറിവെന്ന്‌ കരുതുന്നെങ്കില്‍, നിങ്ങളാണ്‌
മൌാലീകവാദികളും തീധ്രവാദികളും, ക്രിമിനലുകളുമാകുന്നത്‌……

എല്ലാറ്റിനെയും ഒരേ അളവില്‍ അടുപ്പിച്ചും അകറ്റിയും നിര്‍ത്താന്‍ കഴിയുന്ന തുകൊണ്ടാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ പകല്‍ നന്നായി ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കാന്‍ കഴിയുന്നതു; പുലര്‍ച്ചയ്ക്ക്‌ നന്നായിട്ട്‌
ശോധനകിട്ടുന്നതും………………..

സാമാന്യ വിദ്യാഭ്യാസവും വളരെ വായനയും കുറച്ചധികം ചിന്തയുമായിട്ട്‌ തയയല്‍ക്കാരനായിട്ട്‌ സതീശന്‍ കടന്നുവരികയും അച്ഛനെ ബ്ലാക്ക്‌ ആന്റ്‌ വൈറ്റ്‌ ടിവിയുടെ മുന്നില്‍ ഇരുത്തുകയും,
ആവശ്യത്തിന്‌ ബീഡിയും അത്യാവശ്യം മദ്യവും എത്തിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ മാലതി
ചേച്ചിയ്ക്ക്‌ അമ്പലത്തില്‍ പോകാമെന്ന്‌ സ്ഥിതിവിശേഷത്തിലെത്തി…………..

അതുംനിത്യേന യൊന്നുമില്ല. അസകര്യങ്ങളി
ല്ലാത്ത പ്പോള്‍ പോകുന്നു. അയല്‍പക്കത്തുള്ള ഗണപതിയെഭജിയ്ക്കുന്നു. വഴിപാടായിട്ട്‌ രണ്ടോ മൂന്നോ
നാണയംകൊടുക്കുന്നു, പ്രസാദം കൈപ്പറ്റിപ്പോരുന്നു.

ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ അത്ര വലിയ അല്ലലൊന്നുമില്ലാത്ത ജീവിതം അവര്‍ക്കിന്ന്‌ കിട്ടുന്നുണ്ട്‌. പക്ഷെ, ഒരാഗ്രഹംകൂടി ബാക്കിനില്പ്പുണ്ട്‌, സതീശന്റെ മകനെ എളിയില്‍ വച്ചുനടക്കണം …………… ആ
കുഞ്ഞിന്റെ അപ്പിയും മൂത്രവുംകൂടി വീട്ടില്‍ ഉടുക്കുന്ന കൈലിമുണ്ടില്‍ പറ്റിക്കണം…….

ഈ ആഗ്രഹം അവര്‍ ഗണപതിയോട്‌ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌, പെട്ടിയില്‍ സൂക്ഷിയ്ക്കുന്ന സരസ്വതിയുടെ പടത്തോടും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌…………. സതീശന്റെ ഭാര്യ സരിതയോടും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌……..

മാലതിയ്ക്ക്‌ എല്ലാകാര്യത്തിലും സംശയവും ഭയവുമാണ്‌. ഒരു കാര്യവും അവര്‍ വിചാരിയ്ക്കുന്നതുപോലെയോ സ്വപ്നം കാണുന്നതുപോലെയോ നടന്നിട്ടില്ല. അവര്‍ക്ക്‌ എഴുത്തും
വായനയും അത്ര ഭംഗിയായിട്ടറിയുകയില്ലെങ്കിലും, ഉദ്ദണ്ഡന്റെ കഥ കാര്‍ട്ടൂണായിട്ട്‌ മലയാളമനോരമ ആകഴ്ച്ചപതിപ്പില്‍ വന്നിരുന്ന കാലത്ത്‌, അതില്‍ അച്ചടിച്ചുവന്നിരുന്ന നോവലുകളും കഥകളും
വായിയ്ക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ, അതിലെ വരികള്‍ സാധാരണ പെണ്‍ക്കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ നല്‍കിയിരുന്ന പ്രകമ്പനാവസ്ഥ അവര്‍ക്ക്‌ ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ യാതൊരുവിധ ഗുണഗണങ്ങളുമില്ലാതിരുന്ന,
കഷ്ടിയായുണ്ടായിരുന്ന വായനയും എന്നത്തേയ്ക്കുമായി നിര്‍ത്തി.

പക്ഷെ, സമൂഹത്തിലേയ്ക്കവര്‍ കണ്ണുകളും കാതുകളും തുറന്നുതന്നെവച്ചിരുന്നു. അയല്‍പക്കങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളില്‍ നിന്നും കിട്ടുന്ന വാര്‍ത്തകളെ അറിവുകളാക്കി മാറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ്‌ സതീശന്റെ പതിനെട്ടാമത്തെ വയസ്സില്‍ , അവന്റെ ക്ലാസ്സില്‍ പഠിയ്ക്കുന്ന ഒരു പെണ്‍ക്കുട്ടിയുമായിട്ട്‌ സ്‌നേഹമാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവരുടെ മനസ്സ്‌ പിടഞ്ഞത്‌. ക്ഷേത്രത്തില്‍ പോയിരുന്നില്ലെങ്കിലുംനിത്യേനയെന്നോണം, തുണിപ്പെട്ടിയുടെ അടിയില്‍ സൂക്ഷിയ്ക്കുന്ന
സരസ്വതിയുടെ ഫോട്ടോ എടുത്ത്‌ വച്ച്‌, വീട്ടില്‍ ആരുമില്ലാത്ത സമയങ്ങളിലെല്ലാം പ്രാര്‍ത്ഥിയ്ക്കാറുണ്ടായിരുന്നത്‌.

ഒരു ആണ്‍കുട്ടിയ്ക്ക്‌ പെൺ കുട്ടിയോട്‌ സ്നേഹം തോന്നിയ വിവരം അറിയുന്ന ആണ്‍കുട്ടിയുടെ അമ്മ പ്രാര്‍ത്ഥിയ്ക്കുന്നത്‌ ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ തന്നെ തന്റെ മകന ഭാര്യയായികിട്ടണമേ
എന്നായിരിയ്ക്കുമെന്നാകാം നിങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ കരുതുന്നത്‌. എന്നാല്‍ സതീശന്റെ കാര്യത്തില്‍ അങ്ങിനെ ആയിരുന്നില്ല.

ആ പെണ്‍കുട്ടിയൊരു റോമന്‍കത്തോലിയ്ക്കയായിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ ഃ അവരുടെ ഉന്നതസ്ഥാനീയതകൊണ്ട്‌ ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ മകന്‍ മറന്നുപോകണമേ എന്നാണ്‌ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചിരുന്നത്‌.
അതും ഭയംകൊണ്ടുമായിരുന്നു.

ഭയത്തിന്‌ നിദാനം അവരുടെ ചെറുപ്പത്തില്‍ സ്വന്തം നാട്ടിലുണ്ടായ ഒരു സംഭവമാണ്‌.

അക്കാലം, മാലതിയുടെ അച്ഛന്‌ അമ്പതുവയസ്സ്‌ പ്രായം കാണും, അവര്‍ക്ക്‌ പത്തും.

അന്ന്‌ അത്തില്‍ മേത്തരുടെ അഞ്ചുവയസ്സുകാരന്‍ മകനും, ബേബിച്ചന്റെ നാലു വയസ്സുകാരി മകളും മാലതിയുടെ അച്ഛനെ നാരായണന്‍ എന്നേ വിളിയ്ക്കുകയുള്ളായിരുന്നു. അവരുടെ അച്ഛനെ മാത്രമല്ല, വലിയച്ഛനെയും കൊച്ചച്ഛന്മാരെയും പേരേ വിളിയ്ക്കാറുള്ളായിരുന്നു.അത്തില്‌ മേത്തരുടെയും
ബേബിച്ചായന്റെയും പറമ്പിലെ പണിയ്ക്കാരായിരുന്നു മാലതിയുടെ കാരണവന്മാര്‍. അന്നൊക്കെ പേരു
വിളിയ്ക്കുന്നതുതന്നെ ബഹുമാനമായിട്ടാണവര്‍ കരുതിയിരുന്നത്‌.

അക്കാലത്താണ്‌ അവളുടെ അച്ഛന്റെ അമ്മാവന്റെ ഒരു മകന്‍, റബ്ബറുവെട്ടുകാരന്‍, അയാളുടെ മുതലാളിയായിരുന്ന ഇച്ചായന്റെ മകളെ സ്‌നേഹിച്ചുപോയത്‌. അയാള്‍ സുമുഖനും
ആരോഗ്യദ്യഡ്ദഗാത്രനും സംസാരദൂഷ്യങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്തവനുമായിരുന്നു, പെണ്‍കുട്ടി സുന്ദരിയും,
ആകാരസൌഷ്ഠവമുള്ളവളുമായിരുന്നു. അവര്‍ പരസ്പരം ആകര്‍ഷിച്ചത്‌ പ്രകൃതി നിയമങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിരക്കുന്നതുമായിരുന്നു.

സ്‌നേഹിക്കുന്നത്‌ അത്ര വലിയപാതകമാണെന്ന്‌ ഞങ്ങളും കരുതുന്നില്ല,നിങ്ങളുംഅങ്ങിനെ തന്നെ ആവും.

പക്ഷെ, ആ ഇച്ചായന്‍ ചെയ്തത്‌ കാറ്റുണ്ടായി ഒടിഞ്ഞുവീഴുന്ന റബ്ബര്‍കൊള്ളികള്‍കൊത്തിനുറുക്കാനുപയോഗിച്ചിരുന്ന കോടോലികൊണ്ട്‌ അവനെ കൊത്തിക്കീറുകയായിരുന്നു.

അന്ന്‌ കൊച്ചുമാലതിയും അമ്മയോടൊപ്പം റബ്ബര്‍തോട്ടത്തില്‍ കിടന്നിരുന്ന അവനെ കാണാന്‍ പോയിരുന്നു. സ്‌നേഹത്തിന്‌ ഇത്രമാത്രം ക്രൂരമായൊരു മുഖമുണ്ടെന്ന്‌ മാലതി ആദ്യമായി കണ്ടു.
പിന്നീട്‌ മനോരമ ആഴ്ച്ചപതിപ്പിലും അങ്ങിനെ ചിലതൊക്കെ വായിയ്ക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്‌.

പക്ഷെ, സതീശന്റെ ആ ബന്ധം കമ്പ്‌ നട്ടുപിടിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ചെമ്പരത്തിച്ചെടിയുടെ അനുഭവമായിരുന്നു. കമ്പുനട്ട്‌ രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ചെറിയൊരു പൊടിപ്പുണ്ടായിയെന്നേയുള്ളൂ. വീണ്ടും രണ്ടു ദിവസംകൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മണ്ണിലേയ്ക്കു വേരിറങ്ങാത്തതിന്റെ പേരില്‍ കരിഞ്ഞുപോയി.

സഖാവ്‌ പീറ്റര്‍ വന്നുപോയതിനുശേഷം നാട്ടിലുണ്ടായിട്ടുള്ള സംസാരങ്ങളും ആലോചനായോഗങ്ങളുടെ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളും കേട്ട്‌ മാലതിചേച്ചി പുളകംകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയാണ്‌.
അവരുടെ മനസ്സ്‌ എന്തിന്റെയെല്ലാമോ അടിമയായി കഴിഞ്ഞുവരികയായിരുന്നു. ബാല്യത്തില്‍
അത്തില്മേത്തരുടെയും ബേബിച്ചായന്റെയും പ്രതിഭയ്ക്കുമുന്നില്‍,യാൌാവനത്തില്‍ഭര്‍ത്താവിന്റെ
ദാര്‍ഡ്ൃത്തിനുമുന്നില്‍ കൂടാതെ എല്ലായ്പ്പോഴും തുണിപ്പെട്ടിയില്‍ ഒളിച്ചുവെച്ചിരുന്ന സരസ്വതിയുടെ പടത്തിനുമുന്നില്‍, സതീശന്‍ പ്രായപൂര്‍ത്തിയായിക്കഴിഞ്ഞ്‌ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഗണപതിയ്ക്ക്‌ മുന്നില്‍…….

ഇപ്പോള്‍ എല്ലാനേരവും അവളുടെ മനസ്സില്‍ മകന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞുനില്ക്കുകയാണ്‌. എല്ലാറ്റിനും മുന്നില്‍, എല്ലാവര്‍ക്കും മുന്നില്‍ തലയെടുപ്പോടുകൂടി നില്ക്കാന്‍ പോകുന്നു തന്റെ
മകന്‍……..

എങ്ങിനെതലയുയര്‍ത്തിനില്ക്കാതിരിയ്ക്കും.!
ഇത്രയും കാലം തല തന്നെ ഉണ്ടെന്നുതോന്നിയിരുന്നില്ലല്ലോ!

ഇനിയും ബഹുമാനിയ്ക്കാന്‍, മകന്റെ പേരിലാണെങ്കിലും, ഇച്ചായന്മാരും, മേത്തന്മാരും, പൂജാരിമാരും, കാര്യസ്ഥന്മാരും ക്യുനില്ക്കുകയാവും.

അവന്റെ ചിരിയ്ക്കുന്ന മുഖം, ആ ചിരിയില്‍ മേലാളവര്‍ഗ്ഗത്തിനോടൊരു പുച്ഛരസമുണ്ടെങ്കിലും
വല്ലാത്തൊരു വശ്ൃത തന്നെയാണ്‌. അവന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ വല്ലാത്തൊരുആകര്‍ഷണീയത തന്നെയാണീ.

എന്റെ മോനാണവന്‍…………….

സെറ്റുമുണ്ടിന്റെ കര പാദംവരെ നേരെയാണോ നില്ക്കുന്നതെന്നു നോക്കി തോളത്തിട്ടിരിയ്ക്കുന്ന നേരൃത്‌ ഭംഗിയാര്‍ന്നു തന്നെയാണോ കിടക്കുന്നതെന്നു നോക്കി, തലലേശം ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച ടാര്‍റോഡ്‌ വിട്ട്‌ വെട്ടുവഴിയിലൂടെ നടന്നു. വഴിയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നവര്‍ അവരെ നോക്കി ആദരവോടെ
പുഞ്ചിരിയ്ക്കുന്നതും ശ്രദ്ധിച്ചു.


image_pdfimage_printഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക

Spread the love

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *